قانون احوال شخصيه شيعه از آغاز تا انجام - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٥٠ - جلسه اول تصرف بعض از مواد قانون احوال شخصيه شيعه توسط مجلس نمايندگان ١١/ ١١/ ١٣٨٧ ه ش تالار سخنرانى هاى حوزه علميه خاتم النبيين (ص)

شخصيه ما تصرف كنند و طبق نظريات خودشان قضاوت كنند و نظرات شخصى خود را داخل احوال شخصيه شيعه نمايند.

يك ماده ديگر را كه بر خلاف اصل مسوده احوال شخصيه تغيير داده‌اند، فقره ماده اول بند نود و نهم است. در مسوده ما اينگونه بود كه؛ «عقد نكاح صغير و صغيره و مجنون و مجنونه توسط ولى قهرى (ولى قهرى در فقه شيعه پدر و پدر پدر يعنى جد است) با عدم مفسده و عقد وصى (ماذون) و يا توسط محكمه در صورت فقدان ولى قهرى و وصى مجنون و مجنونه با مراعات مصلحت درست است.»

قبلا عرض كردم كه در اصل مسوده احوال شخصيه دو بند وجود داشت كه يكى از آنها را خواندم. در بند دوم آن اين بود كه صغير و صغيره بعد از بلوغ شرعى، مجنون و مجنونه بعد از افاقه مى‌توانند نكاح واقع از طرف ولى قهرى و يا وصى (ماذون) را در صورت موجوديت مفسده فسخ نمايند. ماده نود و نهم، دو فقره داشت. ولى در مجلس، نمايندگان محترم چه كار كرده اند؟! اين دو بند را عوض كرده و چهار فقره ديگر را آورده اند:

١. سن ازدواج براى دختر شانزده سال و براى پسر هجده سال. مراد از سال، سال مكمل شمسى مى‌باشد. يعنى دختر بايد به سن شانزده سالگى و پسر به سن هجده سالگى هجرى شمسى برسد نه قمرى. ظاهرا نمى‌دانم كه اينها از طرف آنهاييكه ميخواستند نظر خود را بر فقه‌