زن در شريعت اسلامى - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٣٨ - فصل پنجم حجاب زن

و قول دوم به نظر نگارنده قوى تر است. البته به شرطى كه از نظر كردن ترس به حرام افتادن را نداشته باشد و شهوتش به هيجان نيايد.

از عبارات كتاب «الفقه على المذاهب الخمسه»[١] فهميده مى شود كه تمام مذاهب پنجگانه (جعفرى، حنفى، مالكى، شافعى و حنبلى) وجه و كفين را استثناء كرده اند ولى مفهوم نمى شود كه از وجوب تستر و حجاب استثناء كرده اند يا از حرمت نظر.

اسلام براى حجاب زن لباس مخصوصى معين نكرده است، زن مى تواند لباس خود را مطابق سليقه خود انتخاب كند، منتهى دو چيز را در لباس حجابى خود مراعات كند:

١- اينكه لباس آنقدر نازك نباشد كه رنگ پوست بدن از زير آن نمايان باشد كه در واقع حجاب نيست.

٢- برجستگى بعضى از اعضاى بدن او مانند پستانها و رانها آشكارا نباشد كه موجب هيجان و شهوت مردان گردد. ولى در برابر شوهر و زنان ديگر هرطورى بخواهد مى تواند لباس بپوشد، منتهى عورت خود را بايد از زنان مستور نمايد. ولى در نماز همه بدن خود را به شمول موى سر حتى اگر نامحرمى هم نباشد- بايد بپوشاند.

[١] . ص ٨٦، چاپ هفتم، تأليف جواد مغنيه( دانشمند لبناني)