زن در شريعت اسلامى - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٣٢ - بلوغ از نظر مذاهب اسلامى

مى رسد، منتهى در امور مالى رشد و عدم سفاهت او نيز معتبر است. (فَإِنْ آنَسْتُمْ مِنْهُمْ رُشْداً فَادْفَعُوا إِلَيْهِمْ أَمْوالَهُمْ)[١]؛ شخص بالغ در همه امور خود مستقل است و ولايت پدر و بقيه اولياء از سر او برطرف مى شود و تنها استثنائى كه در نظر جمعى وجود دارد در مورد تزويج دختر باكره است كه اذن پدر يا پدر پدر او معتبر است.

بلوغ از نظر مذاهب اسلامى‌

حنفيه بلوغ دختر را به حيض و حامله شدن او مى داند و در صورت عدم علم به آن، هروقت سن او به پانزده سالگى رسيد بالغ گفته ميشود و در سن، فرقى ميان دختر و پسر نگذاشته اند، ولى از خود امام ابوحنيفه نقل شده است كه بلوغ پسر را به اتمام سال هيجدهم و بلوغ دختر را به اتمام سال هفدهم مى داند.

از مالكيه ظاهر مى شود كه بلوغ دختر را به اتمام هيجده سالگى دانسته اند و بعضى ها به داخل شدن در سال هيجدهم.

شافعيه بلوغ دختر را به حيض شدن قرار داده اند كه امكان آن در نه سالگى است و به سن، تكميل پانزده سالگى را در دختر و پسر ذكر كرده اند.

[١] . نساء/ ٦