برگى ديگر از فعاليت‌هاى احزاب جهادى - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٤٩ - تبليغات همگانى

است و هر انسان بايد در راه اصلاح اجتماعى به ساير هم‌نوعان خود كمك كند، ممكن است كسى از اين‌كه فحش و دشنام بشنود بترسد، يا كسى به او اتهام ببندد و يا دروغى به او نسبت دهد بيم داشته باشد، ولى انسان مؤمن بايد جز خدا از كسى نترسد، در هر شرايط انسان بايد مقاومت كند و به تبليغ و ارشاد مردم ادامه دهد، از ضعف ايمان انسان است كه به واسطه فحش و دشنام وظايف دينى خود را ترك كند و ميدان را براى عده‌اى افراد فاسد و فرصت طلب خالى نمايد.

«وَ الْعَصْرِ» «إِنَّ الْإِنْسانَ لَفِي خُسْرٍ» «إِلَّا الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ وَ تَواصَوْا بِالْحَقِّ وَ تَواصَوْا بِالصَّبْرِ» براى اصلاح اجتماعى عمل نيك و صالح عده اندك كفايت نمى‌كند، بايد يك اصلاحات عموعى در ميان مردم ايجاد شود؛ اگر اصلاحات عمومى صورت نگيرد! در آن آتشى‌كه از فساد اكثريت مشتعل مى‌شود، اقليت خودساز نيز خواهد سوخت، حتى اگر اين أقليت خود ساخته در روز قيامت اهل بهشت باشند، آنان نمى‌توانند از فتنه‌هايى كه در دنيا دامن‌گير جامعه شده است در امان بمانند. «وَ اتَّقُوا فِتْنَةً لا تُصِيبَنَّ الَّذِينَ ظَلَمُوا مِنْكُمْ خَاصَّةً» از اين آيه مباركه، ممكن است چيزهايى ديگر نيز استفاده شود.

وقت كم است و ممكن است مجلس هم اقتضاء نداشته باشد؛ ولى اين سه مطلب براى ما بسيار أهميت دارد و ما بايد اعتقاد پيدا كنيم كه زيربناى زندگانى و زيربناى خوش‌بختى و پيروزى‌ما، در گيرو خود سازى مردم ماست و نبايد اين موضوع را دست كم بگيريم، ما به عنوان يك انسان مسلمان وظيفه داريم كه از مسئوليت‌هاى اجتماعى فرار نكنيم، در ابتداء بايد نفس خود مان را تذكيه كنيم و سپس براى تذكيه اجتماعى به سراغ ساير مردم برويم؛ زيرا تذكيه فردى به تنهايى نمى‌تواند بدبختى را از جامعه بر طرف كند.