برگى ديگر از فعاليت‌هاى احزاب جهادى - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٢٤٩ - فصل چهاردهم در جمعى از شخصيت ها، علماء و فضلاى علمى كشور

اخوت علاقه‌مند هستند. [شما] بياييد اگر كارى هم نتوانستيد حدّ أقل هويت افراد متخلف براى شما روشن مى‌شود.

مطلب چهارم: مسئله حوزه علميه در كابل است، بياييد يك اصلاحات را به‌وجود بياوريم، من در كتابى‌كه زير چاپ است طرح‌هاى در ارتباط دروس حوزه و بهبودى وضع حوزه علميه نوشته‌ام؛ ولى يك‌نفر كافى نيست، بياييد مشورت كنيم كه چگونه حوزه علميه را در كابل به‌وجود بياوريم! مسئله تنها مسئله وهابيت نيست كه ما را تهديد مى‌كند، ما بايد يك سيستم درسى خوب داشته باشيم، در افغانستان براى طلاب‌ما بايد درس خارج گفته شود. طلاب نبايد براى چندسال در حوزه‌هاى بزرگ قم و نجف بيايند! حوزه‌هاى علمى را در مناطق مختلف كشور گسترش بدهيم، اكنون در بعضى از مناطق ده نفر آخوند وجود دارند، عرضه از تقاضا بيشتر است، آنان در منبر و محراب و سهم امام (ع) باهم رقابت دارند و عقيده مردم را خراب مى‌كنند. برعكس در جاى ديگر اصلًا روحانى و آخوند وجود ندارد. حالا [زمان آن رسيده‌] كه براى حوزه‌هاى علميه كارى را بكنيم، كار جنگ و جهاد به پايان رسيد و ما بايد برنامه‌هاى درسى را تعيين كنيم، اين‌كار كار حزبى نيست كه ابتداء بايد به حركت اسلامى بياييد و بعداً كار كنيد.

اين كار مربوط به علماء و دانشمندان است، در قسمت جمع آورى وجوهات بايد برنامه‌هاى روى دست داشته باشيم و بايد كنترل شود، مساجد و حسينيه‌ها چگونه از حالت ميراثى بيرون بيايد؟ يك‌نفر بى‌سواد آمده يك مسجد و حسينيه بزرگ را اشغال كرده و از اين‌كه پدرش اهل علم و فضل بوده، مسجد را به‌عنوان ميراث گرفته است؛ در حالى‌كه يك‌نفر اهل علم فاضل در كنج خانه‌ى خود بى‌كار نشسته است، چرا اين‌گونه باشد؟! بايد مساجد و حسينيه‌ها براساس علم وتقوى تقسيم شود. بياييد قطع نظر از مسائل حزبى، مسائل حوزه علميه را دنبال بكنيم، شوراى عالى اماميه را به‌وجود بياوريم، نبايد موقف و موقعيت‌