برگى ديگر از فعاليت‌هاى احزاب جهادى - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ١٣٤ - فصل پنجم پيام مهم رهبر حركت اسلامى افغانستان

مى‌نمايند. ما هر قدر به وظايف اسلامى و مقررات اخلاقى مقيدتر باشيم به همان اندازه از مكر و نيرنگ دشمن و بالاخره از شكست و ذلّت محفوظ تر خواهيم بود.

٤- هر چند پاره‌اى از اختلافات داخلى مجاهدين، معلول جهالت، نزاع هاى قبيله‌ى، قومى، منطقه اى، فردى و شخصى مى باشد كه فعلًا به نام حزب و دسته ارايه مى‌گردد؛ ولى قسمت مهمّى از نزاع ها و جنگ‌هاى داخلى توسط مزدوران (جبهه ملّى پدروطن) و شيطنت روس‌ها و" ك‌ج‌ب" صورت مى‌گيرد، بنا براين مجاهدين‌ما بايد بسيار بيدار باشند تا اين عناصر خود فروخته و بى‌شرف در ميان صفوف آنان نفوذ نكنند، در پاك سازى و طرد اين غدّه‌هاى سرطانى، هيچ مسامحه ننمايند و علامت بارز اين عوامل مخرّب علاقه‌اى آنان به جنگ هاى داخلى و خون ريزى مغول وار و سر باز زدن از آشتى و صلح با ساير مجاهدين است.

به مفاد آيه مباركه، «أَشِدَّاءُ عَلَى الْكُفَّارِ رُحَماءُ بَيْنَهُمْ»[١] بايد با تمام ملحدين هرچند كه از اقوام، خويشاوندان و دوستان ما باشند، سخت گير و پرخاش‌گر باشيم، ولى مجاهدين بايد با مردم مسلمان محلّ اقامت خود، بسيار مهربان، با اخلاق و نيكوكار باشند؛ زيرا محبوبيت مردمى آنان ضامن پيروزى بر دشمن و باعث رضاى پروردگار است. بلى جهادگران‌ما هرچند از ظلم و زورگويى و بدكردارى به دور باشند توفيق بيشترى در جهاد به دست مى‌آورند.

بعضى از مجاهدين در مصرف غذا و لباس صرفه‌جويى را مراعات نمى‌كنند، مثلًا در بعضى مناطق كلاه و منديل (عمامه) قيمتى را بر سر مى‌گذارند و از پوشيدن لباس‌هاى متوسط عار دارند، و بعضى‌ها پول بيت‌المال را به شخص خود اختصاص مى‌دهند، كه مخالف دستورات اسلامى و روح انقلابى و شأن مجاهد واقعى مى‌باشد، در

[١] - فتح/ آيه ٢٩