شادى و شادكامى از ديدگاه اسلام - خطيب، سيد مهدى - الصفحة ٢٨ - سه ماهيت شادى

آنها را گرفتيم و در اين هنگام، همه مأيوس شدند.

يكى ديگر از داشته‌هايى كه فارغ از جنبه‌ارزشى آن، مى‌تواند شادى‌آور باشد، دانش است. خداوند متعال، در توصيف كافران مى‌فرمايد: كافران، آن‌گاه كه در مقابل فرستادگان خدا قرار گرفتند، به دانش و علم خود، مباهات و فخر كرده، از داشتن آن، شادمانى نمودند:

فَلَمَّا جاءَتْهُمْ رُسُلُهُمْ بِالْبَيِّناتِ فَرِحُوا بِما عِنْدَهُمْ مِنَ الْعِلْمِ وَ حاقَ بِهِمْ ما كانُوا بِهِ يَسْتَهْزِؤُنَ.[١]

پس آن گاه كه فرستادگان ما با دلايل‌] و معجزات‌] روشن به سوى آنها آمدند، آن مردم، به دانش (عقايد باطل) خود، شاد و] مغرور] شدند تا وعده عذابى كه آن را مسخره مى‌كردند، همه را فراگرفت.

در آياتى ديگر نيز، نعمت‌ها، داشته‌هايى شمرده شده كه موجب شادى مى‌گردند. خداوند متعال مى‌فرمايد:

فَإِنْ أَعْرَضُوا فَما أَرْسَلْناكَ عَلَيْهِمْ حَفِيظاً إِنْ عَلَيْكَ إِلَّا الْبَلاغُ وَ إِنَّا إِذا أَذَقْنَا الْإِنْسانَ مِنَّا رَحْمَةً فَرِحَ بِها وَ إِنْ تُصِبْهُمْ سَيِّئَةٌ بِما قَدَّمَتْ أَيْدِيهِمْ فَإِنَّ الْإِنْسانَ كَفُورٌ.[٢]

پس اگر روى برتابند، ما تو را بر آنان، نگهبان نفرستاده‌ايم. بر عهده تو، جز رسانيدن‌] پيام‌] نيست، و ما چون رحمتى از جانب خود به انسان بچشانيم، بِدان، شاد و] سرمست‌] گردد، و چون‌

[١]. سوره غافر، آيه ٨٣.

[٢]. سوره شورا، آيه ٤٨.