شادى و شادكامى از ديدگاه اسلام - خطيب، سيد مهدى - الصفحة ١٢٦ - و اهمالكارى

آمدن آن امور و دشوار شدن انجام كارها مى‌شود. اليس‌[١] و جيمزنال،[٢] در كتاب معروف خود، روان‌شناسى اهمالكارى مى‌گويند: حدس ما اين است كه ٩٥ درصد مردم، به اين آسيب اجتماعى مبتلا هستند. آنها بر اين باورند كه اهمالكارى، از نوعى بيمارى، سرچشمه مى‌گيرد.[٣]

كوتاهى و كم‌كارى در كارها و مسئوليت‌ها، باعث مى‌شود كه ناخودآگاه، زمينه فترت و سستى در كار به وجود آيد و لحظه به لحظه، اين مشكل، حادتر شود. امام على (ع) مى‌فرمايد:

من يقصّر فى العمل يزدد فتره.[٤]

كسى كه در كارش كوتاهى كند، سستى را بيشتر مى‌كند.

امام على (ع)، اهمالكارى را ويژگى سبُك‌سران مى‌داند. آن حضرت مى‌فرمايد:

التَّوَانِى سَجِيةُ النَّوْكى.[٥]

اهمالكارى، خصلت سبُك‌سران است.

افراد سبُك‌سر و نادان، در انجام دادن مسئوليت‌ها، سستى نشان مى‌دهند و اهمالكارى و سهل‌انگارى، آنان را از رسيدن به موفّقيت‌ها باز مى‌دارد.

همبستگى زيبايى بين صفت بارز شخصيتى افراد سبُك‌سر (نادانى)، با سستى وجود دارد. اهمالكارى، خصلت سبُك‌سران و مقدّمه سستى و كسالت است و سستى، آن چنان كه در گذشته تبيين شد، در لشكر جهل،

[١].Ellis ,A .

[٢].Jamesnal ,W .

[٣]. روان‌شناسى اهمالكارى، ص ٩.

[٤]. غرر الحكم، ح ٧٩٩١.

[٥]. همان، ح ٤٣٦.