پانزده گفتار ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٢٩٩ - اقدامات معاویه برای اسلام زدایی

بدهیم تا روشن شود چه کسانی قاتل عثمان بودند. دیگر یک کلمه حرف نزد. و این مردم نتوانستند احساس کنند اینهمه خونها ریخته شد برای مطالبه قتله عثمان، حالا که کار به دست توست چرا اینها را مجازات نمیکنی؟! میگفت فعلًا مصلحت اسلام اقتضا نمیکند.

عامل روحانیت را- یعنی گروهی از صحابه پیغمبر که درک صحبت پیغمبر را کرده بودند و احترام معنوی و روحانی در میان مردم داشتند- استخدام کرد؛ پولها خرج بعضی از اینها- آنهایی که اسیر و شیفته مال دنیا بودند- کرد و اینها شروع کردند به جعل کردن حدیث از پیغمبر، در هر جهتی که معاویه دلش میخواست.

کارخانه حدیثسازی و جعل حدیث ایجاد کرد. آن مرد لئیم آمد گفت که من خودم از پیغمبر شنیدم که آیه «وَ مِنَ النّاسِ مَنْ یشْری نَفْسَهُ ابْتِغاءَ مَرْضاتِ اللَّهِ وَ اللَّهُ رَؤُفٌ بِالْعِبادِ» [١] (بعضی از افراد مردم جانشان را در راه خدا فدا کردند) در حق عبدالرحمن ابن ملجم نازل شده است!

آن کسی که معاویه از همه بیشتر از او میترسید، حتی بعد از شهادتش هم از او میترسید، یعنی از خاطره او هم میترسید، علی علیه السلام بود، چون فهمید که علی با کشته شدن از بین نرفت، بعد از آنکه کشته شد به صورت یک نیرو در جامعه اسلامی ظاهر شد حتی قویتر از زمان حیاتش؛ یعنی مردم در زمان حیاتش قدرش را ندانستند ولی حالا دارند قدردان علی میشوند. خود علی هم فرمود تا من زنده هستم شما قدر من را نخواهید دانست ولی بعد از اینکه من رفتم آن وقت آرزوی مرا خواهید کرد. این لعین ازل و ابد سبّ علی علیه السلام را [رایج کرد] برای اینکه خاطره علی از ذهنها محو بشود بلکه تبدیل به یک خاطره بد گردد؛ چون نام علی

[١]. بقره/ ٢٠٧.