پانزده گفتار ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ١٨٩ - اسلام شعار تصویری ندارد

جمله را گفته بود- عیبی که به من برای خلافت میگیرد این است که میگوید من یک آدم خوشمشربم، شوخی میکنم و خندهرو هستم. علی خاصیت هر مؤمنی را داشت:

الْمُؤْمِنُ بُشْرُهُ فی وَجْهِهِ وَ حُزْنُهُ فی قَلْبِه. علی غصه و حزن و خوفش و هرچه داشت در دلش بود، هرگز دائماً ابروهای دوگره نداشت. علی در میدان جنگ که میرفت شمشیرش به دستش بود؛ مگر همیشه هرجا نشسته بود یک شمشیر دو دم روی زانویش گذاشته بود؟ بعضی قیافههای بسیار کریه مثل قیافههای قاتلهای حرفهای را- که ثابت شده به دست دشمنهاست- میآیند به نام شمایل امیرالمؤمنین پخش میکنند، بعد شیعیان امیرالمؤمنین هم همینها را در خانههایشان میزنند. یک سال، هم شمایل زردشت را منتشر کردند هم شمایل حضرت امیر را. زردشت که قطعاً شمایل ندارد چون اصلًا تاریخش معلوم نیست. عدهای میگویند اصلًا زردشت یک شخصیت افسانهای است نظیر رستم و اسفندیار و اصلًا چنین آدمی وجود نداشته است. آنهایی هم که میگویند وجود داشته، از شش هزارسال قبل از میلاد گفتهاند تا ششصد سال قبل از میلاد. در کجا متولد شده؟ در تمام این مسائل تردید است. از آدمهای چند هزارسال پیش که کسی شمایل ندارد. یکی از مجلات عکس زردشت را منتشر کرده بود به صورت یک آدم قدّیس، یک چهره خیلی نورانی، سرش را هم به طرف آسمان کرده، یک ریش خیلی محرابی؛ هرکس نگاه میکرد میگفت عجب چهره نورانی! از امیرالمؤمنین هم یک عکس منتشر کرده بودند با یک ریش مخصوصی و زرهی به تن، قیافهای گرفته که گویی با همه مردم دعوا دارد. آن وقت شیعیان مرتضی علی هم همینها را در خانه خودشان میبرند! ما در اسلام شمایل تصویری نداریم. چه لزومی دارد؟ واللَّه نه مستحباست و نه واجب؛ حتی مستحب هم نیست. اگر شکی باشد در اباحه