تجويد و علوم قرآني - مرکز اطلاعات و مدارک اسلامی - الصفحة ٥٧
٨٨ ـ ((مـعـجـزه )) هـمـواره با ((تحدّى )) همراه است . آورنده معجزه ادعا مى كند كه من اثرى را عرضه كرده ام كه آن را خداوند، تنها در اختيار من قرار داده و به هيچ كس توان انجام آن را نداده اسـت و هـر كس در اين باره شك و انكارى دارد، شبيه آن را عرضه كند و اگر نتوانست ، عذرى در ترك ايمان نخواهد داشت .
٨٩ ـ پـيـامـبـر(ص ) غـيـر از قـرآن ، مـعـجـزات ديـگـرى هم داشته است كه در روايات و اخبار تاريخى ، از آن ها حكايت شده و به برخى از آن ها مانند شق القمر در قرآن اشاره گرديده است .
٩٠ ـ كـتـاب دلائل النـبوة ، اثر احمد بن حسين بيهقى (٣٨٤ ـ ٤٥٨ ه ـ ق ) كلام مشهورى را از ((وليـد بـن مـغـيـره مـخـزومـى ))، يـكـى از سـخـن دانـان بـليـغ مـعـاصـر نزول قرآن ، نقل مى كند كه ترجمه آن چنين است :
((... به خدا قسم ، گفتار او به هيچ يك از اشعار شبيه نيست . سخنى كه مى گويد سخت شيرين اسـت ؛ گـويى آن را با سحر پوشيده اند. بالا و پايين سخنش پربار است و بر همه برترى مـى جـويـد و هـيـچ سـخـنـى بـر آن بـرتـرى نـمـى يـابـد و هـمـه چـيـز را فـرو مـى شـكـنـد.)) (دلائل النبوة ، ج ١، ص ٢٨٨.)
٩١ ـ طـبـق اسناد تاريخى ، برخى خواسته اند سخنى همانند قرآن بسازند، اما آنچه به هم بـافـتـه انـد خـنـده آور اسـت ! بـه ايـن نـمـونـه تـوجـه كـنـيـد كـه از قـول مـسـيـلمـه كـذاب ، مـردى كـه دعـوى پـيـامـبـرى داشـت ، نـقـل شـده اسـت . وى در بـرابـر سـوره فـيـل سـوره اى سـاخـتـه و مـى گـويـد: ((الفـيـل ! مـا الفـيـل ؟ و مـا ادريـك مـا الفـيـل ؟! له ذنـب و بـيـل ، و خـرطـوم طـويـل !)) ((فـيـل ! فـيـل چـيـسـت ؟ تـو چـه مـى دانـى كـه فيل چيست ؟! دمى زمخت و خرطومى دراز دارد!)) (اعجاز قرآن ، سيد محمدحسين طباطبائى ، ص ٨٧)
٩٢ ـ اعراف (٧)، آيه ١٥٧.
٩٣ ـ پيامبر امّى ، شهيد مرتضى مطهّرى ، ص ٥٠ ـ ٥١.
٩٤ ـ عنكبوت (٢٩)، آيه ٤٨.
٩٥ ـ نساء (٤)، آيه ٨٢.
٩٦ ـ احقاف (٤٦)، آيه ٣٠.
٩٧ ـ انعام (٦)، آيه ١٩.
٩٨ ـ ص (٣٨)، آيه ٨٧.
٩٩ ـ شعراء (٢٦)، آيه ٢١٤: ((و خويشاوندان نزديكت را بترسان .))
١٠٠ ـ انـعـام (٦)، آيـه ٩١: ((و ايـن كـتـابـى اسـت كـه مـا آن را نـازل كـرده ايـم ؛ كـتـابـى اسـت پـر بـركـت كـه آنـچه را پيش از آن آمده ، تصديق مى كند و تا (اهل ) امّالقرى ( مكّه ) و كسانى را كه گرد آن هستند، بترسانى .))
١٠١ ـ مدّثّر (٧٤)، آيه ٣١؛ انعام (٦)، آيه ١٩.
١٠٢ ـ فصّلت (٤١)، آيات ٤١ ـ ٤٢.
١٠٣ ـ توبه (٩)، آيه ٣٣.
١٠٤ ـ ميزان الحكمه ، ج ٨، ص ٧٠.
١٠٥ ـ يونس (١٠)، آيه ٣٢.
١٠٦ ـ نحل (١٦)، آيه ٨٩.
١٠٧ ـ الميزان ، ج ١٢، ص ٣٢٤.
١٠٨ ـ همان ، ص ٣٢٥.
١٠٩ ـ شعراء (٢٦)، آيه ١٩٤.
١١٠ ـ قيامت (٧٥)، آيات ١٦ ـ ١٩.
١١١ ـ جن (٧٢)، آيات ٢٦ ـ ٢٧.
١١٢ ـ افـسـانـه غـرانـيـق يـك حـديـث جـعـلى اسـت كـه در بـعـضـى از كـتـاب هـاى اهـل سنّت ديده مى شود مبنى بر اين كه پيامبر(ص ) پس از تلاوت آيات ١٩ و ٢٠ سوره نجم ، با توجه به القاءات شيطان گفت : ((تِلكَ الغرانيقُ العُلى و اِنَّ شفاعتهنّ لَتُرتجى .)) ر. ك . بـه : تـاريـخ طـبـرى ، مـحـمـد بن جرير طبرى ، ج ٢، ص ٣٣٨؛ تفسير طبرى ، محمد بن جرير طبرى ، ج ١٧، ص ٥٣١؛ والدرالمنثور، جلال الدين سيوطى ، ج ٤، ص ٣٦٨.
١١٣ ـ بـراى مطالعه بيش تر درباره ساختگى بودن اين داستان ، ر. ك . به : الميزان ، ج ١٤، ص ٣٩٦؛ نـقـش ائمـه در احـيـاى دين ، مرتضى عسكرى ، ص ٤١٠؛ و جنايات تاريخ ، سيد جعفر شهيدى ، ص ٣٠.