عقيده يك مسلمان - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٨١ - ٤- لزوم بعثت انبياى از طريق مطالعه جهان آفرينش
كرده و با فاصلههاى اجسام تطبيق دهد.
٢- چون چشم در برابر نور شديد و ضعيف قرار مىگيرد، براى اين كه بتواند خوب انجام وظيفه كند مردمك آن را آن چنان حساس قرار داده كه خود به خود در برابر نورهاى شديد تنگ و در برابر نورهاى ضعيف وسيع مىشود تا اشعه نورانى به مقدار لازم وارد چشم شود.
٣- براى اين كه انسان مجبور نشود در مقابل گرد و غبار به كلى چشمش را ببندد مژگانها را آن چنان قرار داده كه همچون كركره پنجره، هم از آمدن گرد و غبار جلوگيرى كند هم از فاصلههاى ميان خود نور را براى ديدن اشيا به چشم راه دهد.
٤- لبه پلكها روى هم قرار گيرند براى اين كه در اثر قرار گرفتن و اصطكاك آسيبى نبينند غدههاى چربى روى لبه پلكها قرار داده كه هميشه نرم باشند.
٥- پلكها را آن چنان حساس آفريده كه حتى در برابر حوادث احتمالى به طور خودكار بلافاصله روى هم مىافتند.
اين يك نمونه ساده است و از اين قبيل هزاران نمونه پيچيدهتر در سرتاپاى وجود ما، در سائر جانداران و در عالم گياهان بلكه در تمام موجودات اين جهان ديده مىشود.
حال بايد حساب كرد آفريدگارى كه اين اندازه وسايل تكامل در اختيار موجودات مىگذارد، ممكن است موضوع بعثت پيامبران را كه مطابق توضحيات گذشته نقش بسيار مؤثرى در تكامل نوع بشر از هر جنبه دارد ناديده بگيرد؟ و جامعه انسانيّت را از اين موهبت بزرگ محروم كند.
آيا هيچ عاقلى پيدا مىشود كه بگويد بعثت پيامبران به اندازه غدههاى چربى پلك چشمها در زندگى بشر مؤثر نيست.
شيخ الرئيس ابوعلى سينا در كتاب «شفا» ضمن عبارت كوتاهى به اين حقيقت اشاره كرده و مىگويد:
«احتياج به بعثت پيامبران در بقاى نوع انسان و تحصيل كمالات وجودى او، از روييدن موهاى مژگان و ابرو و فرورفتگى كف پاها و امثال اين منافع كه براى ادامه حيات انسان ضرورى