عقيده يك مسلمان - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٤٢ - ٥- قرآن و اسرار آفرينش كوهها
آسانى تحت تأثير جاذبه نيرومند ماه قرار مىگرفت و در آن جزر و مد دائمى پديد مىآمد و در نتيجه دائماً در اضطراب و لرزش بود و حركات ناموزون و ويران كنندهاى بدتر از زلزلهها در آن وجود داشت.
هم اكنون با اين كه قشر محكمى آن را پوشانده باز حركات جزر و مد در آن پيدا مىشود (هر بار حدود ٣٠ سانتيمتر پوسته زمين تدريجاً بالا مىآيد و پايين مىرود)
اكنون فكر كنيد اگر پوسته زمين نرم بود آيا هرگز آرامشى كه اكنون احساس مىكنيم وجود داشت؟
علاوه اين پوسته محكم فشار موادّ مذاب درونى زمين را كنترل مىكند، اگر اين شبكه نيرومند كوهها نبود زمين چهره ديگرى داشت، اگر امروز كوههاى آتشفشانى را در پارهاى از نقاط مىبينيم آن روز در همه جا مىديديم و فشار گازها و موادّ مذاب درونى دائماً آنها را مىلرزاند.
با توجّه به اين حقايق آيا كوهها به منزله ميخهاى زمين نيستند؟
٢- كوهها هوا را مىچرخانند
اطراف كره زمين را بيش از صد كيلومتر هوا فراگرفته، تراكم آن سبب شده كه بر هر سانتيمتر مربع يك كيلوگرم فشار وارد كند. از طرفى زمين تقريباً با سرعت ٣٠ كيلومتر در دقيقه به دور خود مىچرخد، اگر با اين سرعت، «هواى اطراف زمين» ثابت بماند از برخورد مولكولهاى هوا با سطح زمين آن چنان حراراتى توليد مىشود كه همه چيز را مىتواند بسوزاند.
امّا خوشبختانه پستيها و بلنديهاى زمين مخصوصاً كوهها اين مشكل بزرگ را حل كردهاند، زيرا مانند دانههاى چرخهاى ساعت پنجه در هوا انداخته و آن را با خود به حركت آوردهاند به طورى كه اين قشر ضخيم هوا مخصوصاً در قسمتهاى مجاور سطح زمين پا به پاى كره زمين گردش مىكنند.
اين نيز يك نوع آرامشى است كه به بركت وجود كوهها نصيب بشر مىگردد.