عقيده يك مسلمان - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١١٦ - زيبايى ظاهر و عمق معنا
نمونهاى از صراحت قرآن
هم اكنون به لحن قاطع و كوبنده قرآن درباره آيين بت پرستى كه در آن محيط جلال و شكوه خاصّى داشته توجّه كنيد.
قرآن براى درهم شكستن آن «جلال و شكوه قلّابى» (بتها) و نشان دادن ضعف و ناتوانى آنها مىگويد «إِنَّ الَّذيِنَ تَدْعُونَ مِنَ دُونِ اللَّهِ لَن يَخْلُقُوا ذُباباً وَ لَوِ اجْتَمَعُوا لَهُ وَ إِن يَسْلُبْهُمْ الذُّبَابُ شَيْئاً لَايَسْتَنْقِذُوهُ مِنْهُ؛ تمام خدايان شما اگر اجتماع كنند حتى از آفريدن يك مگس عاجزند و اگر مگس چيزى از آنها بربايد قدرت بازگرفتن آن را ندارند» [١]
و زمانى بيچارگى و زبونى آنها را در داستان ابراهيم بت شكن بدين صورت بيان مىكند «چگونه خدايانى كه نه به حال شما سودى دارند و نه مىتوانند كمترين ضررى به شما برسانند پرستش مىكنيد؟
اف بر شما و برخدايان ساختگى شما اى بىعقلها» [٢] اين سخن را ابراهيم هنگامى به آنها گفت كه در برابر استدلالش گنگ شده بودند و عرق شرم از پيشانى آنها جارى بود.
و باز ابراهيم به زبان ديگر از آنها قرار مىگيرد «هَلْ يَسْمَعُونَكُمْ إِذْ تَدْعُونَ* أَوْ يَنْفَعُونَكُمْ أَوْ يَضُرُّونَ؛ آيا اين خدايان، صداى شما را مىشنوند يا اين كه سود و زيانى به شما مىرسانند؟» [٣]
و بالاخره هنگامى كه بتپرستان براى فرار از اين منطق كوبنده مىگويند «بَلْ نَتَّبِعُ مَا أَلْفَيْنَا عَلَيْهِ آبَائَنَا» [٤]؛ پيرو آيين و سند پدران هستيم» و خود را در پناه احترام و قداست نياكان در افكار عمومى قرار دهند، قرآن آنها را به باد انتقاد مىگيرد و با صراحت مىگويد: أَوَ لَوْ كَانَ آبَاؤُهُمْ لَايَعْقِلُونَ شَيْئاً وَ لَايَهْتَدُونَ؛ آيا نه اين است كه پدران آنها نيز بىعقل و گمراه بودند». [٥]
و در جاى ديگر صريحاً مىگويند «لَقَدْ كُنْتُمْ أَنْتُمْ وَ آبَاؤُكُمْ فِى
[١]. سوره حج، آيه ٧٣.
[٢]. سوره انبيا، آيه ٦٦ و ٦٧.
[٣]. سوره شعرا، آيات ٧٢ و ٧٣.
[٤]. سوره بقره، آيه ١٧٠.
[٥]. سوره بقره، آيه ١٧٠.