پيام قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٨٦ - چهارم اهتمام به تأمين آزادى و امنيت

عَلَيْهِمْ‌: «پيامبر بارهاى سنگين را از دوش آنها بر مى‌دارد، و زنجيرهايى را كه در دست و پاى آنها بود فرو مى‌نهد» [١].

و در جاى ديگر افراد با ايمان را مخاطب قرار مى‌دهد و مى‌گويد: يَا عِبَادِىَ الَّذِينَ آمَنُوا إِنَّ أَرْضِى وَاسِعَةٌ فَإِيَّاىَ فَاعْبُدُونِ‌: «اى بندگان من كه ايمان آورده‌ايد! زمين من گسترده است (آزاد هستيد و هر جا مى‌خواهيد برويد) تنها مرا بپرستيد» [٢]

در قرآن مجيد ماجراى عجيبى درباره اصحاب اخدود- همان شكنجه گرانى كه افراد صالح و با ايمان را به خاطر اعتقاداتشان در گودال‌هاى آتش مى‌افكندند- نقل مى‌كند و مى‌گويد اين شكنجه گران تنها براى سلب آزادى عقيده و ايمان دست به اين كار زده بودند؛ سپس شديدترين عذاب‌هاى الهى را براى آنها بيان مى‌كند: إِنَّ الَّذِينَ فَتَنُوا الْمُؤْمِنِينَ وَالْمُؤْمِنَاتِ ثُمَّ لَمْ يَتُوبُوا فَلَهُمْ عَذَابُ جَهَنَّمَ وَلَهُمْ عَذَابُ الْحَرِيقِ‌: «كسانى كه مردان و زنان با ايمان را (به منظور سلب آزادى عقيده) مورد آزار و شكنجه قرار دادند سپس توبه نكردند، عذاب دوزخ، عذاب آتش سوزان، ويژه آنها است» [٣].

قرآن مجيد نعمت امنيت را آن چنان بزرگ مى‌شمرد كه بر هر چيز ديگر مقدم مى‌دارد. به همين دليل هنگامى كه ابراهيم خليل عليه السلام وارد سرزمين خشك و سوزان و بى آب و علف مكه شد و خانه كعبه را بنا كرد، قرآن مى‌گويد اولين چيزى كه از خداوند براى ساكنان آينده آن سرزمين تقاضا كرد نعمت امنيت‌

[١]. سوره اعراف، آيه ١٥٧.

[٢]. سوره عنكبوت، آيه ٥٦.

[٣]. سوره بروج، آيه ١٠.