٣. در موارد متعددى با تعبير «تقدّم» و يا «سيأتي»، مباحث به جاى ديگر احاله داده شده‌اند كه متأسفانه بسيارى از اين موارد در پاورقى يا اصلاً مشخص نشده‌اند؛ مانند: ج١، ص١٩٤ و ٣٤٤؛ ج٨، ص١٧٠؛ ج١٢، ص٤١٢؛ ج١٧، ص٣٠٠؛ ج٢٣، ص٢٥؛ ج٢٧، ص٨٤ و ١٥٤؛ ج٢٨، ص٣٣١؛ ج٣٣، ص١٥٢ و يا جاى آن را به صورت دقيق مشخص نكرده‌اند و فقط به ذكر مجلد بحث بسنده شده است؛ مانند: ج ٢، ص٧٩؛ ج٥، ص٣٨٥؛ ج٨، ص١١٩؛ ج١٧، ص١٤؛ ج١٨، ص١٩٣ و ٣٧٦؛ ج٢٧، ص١٩٦؛ ج٣٨، ص٣٦٠.

يافتن اين ارجاعات گاهى وقت زيادى از خواننده مى‌گيرد. چه خوب بود كه پس از اتمام تحقيق، يك دوره فقط به قصد آدرس دادن اين موارد، بازنگرى مجدد صورت گيرد. علاوه بر اين، خود محققان مى‌توانستند در پاورقى، به مباحثى كه ملاحظه آن براى تكميل بحث مفيد است و در خود «فقه الصادق» ذكر شده، اشاره كنند كه چنين نكرده‌اند.

٤. يكى از مسائل مهم در تحقيق كتاب در زمان ما، ارائه فهرست‌هاى فنى است كه متأسفانه «فقه الصادق» از اين امتياز بزرگ محروم است. در جلد ٤١ كه مخصوص فهرست است، فقط به بيان مصادر تحقيق و آوردن فهرست‌هاى هر جلد بسنده شده است.

لازم است فهرست آيات و قواعد فقهى و اصولى و همچنين حداقل فهرست احاديث مهم مثل «الماء إذا بلغ قدركرّ لم ينجسه شيء» ارائه شود.

نكته قابل تأمل اين است كه بحث تطبيق با طبع قبل «مقارنة مع الطبعة القديمة» كه در ابتداى جلد ٤١ با حروف پر رنگ مطرح شده است، اصلاً در جلد مذكور وجود ندارد با اينكه كارى ضرورى است!

در مجموع به نظر مى‌رسد در چاپ كتاب تعجيل شده است كه شايد دلايل موجهى در جاى خود داشته باشد، اما به هر حال نواقصى را به وجود آورده است كه تدارك آن لازم است. در نقد و بررسى اين موسوعه فعلاً به همين مقدار اكتفا مى‌كنيم. شايد در فرصت ديگرى بتوانيم مطالب بيشترى را در اين زمينه ارائه كنيم .