فقه اهل بیت علیهم السلام - فارسی - موسسه دائرة المعارف فقه اسلامی - الصفحة ٢٧٥ - نكتهها(٢٠) رضا مختارى
«عربيت» را با «قرشيت» مقايسه كرد؛ زيرا درست است كه به كسى كه سالها پدر و مادرش و سپس خودش در شهرى فارس زبان مانند قم زندگى كرده، ديگر كسى عرب اطلاق نمىكند، ولى اين عدم اطلاق عربيت، باعث نمىشود كه ديگر به او «سيد» يا «هاشمى» يا «قرشى» هم گفته نشود. به عبارت ديگر، همه احكامى كه بر عنوان سادات (يعنى كسانى كه از نسل هاشم اند) و قرشيان (يعنى كسانى كه از نسل قريش اند) در صدر اسلام بار شده، اكنون هم مترتب است و نمىشود گفت چون به نسل آنها در ايران مثلاً هاشمى و قرشى گفته نمىشود، پس «هاشمى» و «قرشى» نيستند و بنابراين سهم سادات و حقوق واجب ديگر به آنها تعلق نمىگيرد و در پنجاه سالگى نيز يائسه مىشوند.
خلاصه اينكه هر حكمى كه در روايات ما بر عنوان «هاشمى» و «سادات» و «قريش» مترتب شده، امروز هم مترتب مىشود ولو آنها عرب نباشند و كسى به آنها «عرب» نگويد. نبايد «عرب» نبودن را مساوى «هاشمى» نبودن و «قرشى» نبودن گرفت و قياس اين دو به يكديگر خطا است.