كه به قيس بن ربيع اعتماد كرده‌اند، اشاره‌اى نكرده است. مقتضاى امانتدارى علمى اين است كه هر دو نظر را در مورد راوى مذكور مطرح و آن گاه ديدگاه مختار، اعم از اين كه توثيق باشد يا تضعيف، بيان شود، نه اينكه به تضعيف راوى اكتفا شود به گونه‌اى كه خواننده گمان كند كه تضعيف وى، مسلّم و اجماعى است. قيس بن ربيع مورد اختلاف رجاليون است، به عقيده برخى از رجاليون، ثقه و از نظر برخى ديگر غير ثقه است. ابن حجر عسقلانى در مورد اين فرد مى‌گويد:

قيس بن ربيع، ابو محمد كوفى، از نسل قيس بن حارث و برخى گفته‌اند حرث بن قيس است. ابو داود طيالسى از شعبه نقل كرده است: از ابا حصين شنيدم كه قيس بن ربيع را مى‌ستود. ابوداود گفت: شعبه به ما گفت: قيس را قبل از اينكه بميرد، دريابيد. عفان از معاذ بن معاذ نقل كرده است: شعبه به من گفت: آيا يحيى بن سعيد را نمى‌بينى كه از قيس بن ربيع بدگويى مى‌كند ؟ نه به خدا قسم حق ندارد در مورد وى اين گونه سخن بگويد.

عبيد اللّه‌ بن معاذ از پدرش نقل كرده است: از يحيى بن سعيد شنيدم كه نزد شعبه، از قيس بد گويى مى‌كرد، اما شعبه مانع او شد و او را از اين كار نهى كرد. عفان مى‌گويد: به يحيى بن سعيد گفتم: آيا از سُفيان شنيده‌اى كه در مورد قيس چيز بدى بگويد؟ گفت: نه. گفتم: آيا تو خودت او را دروغ گو مى‌دانى؟ گفت: نه. عفان گفت: پس يحيى براى من حجتى نياورد.

حاتم بن ليث جوهرى از عفان نقل كرده: قيس، ثقه است. ثورى و شعبه او را توثيق كرده‌اند. از ابى وليد نقل شده است كه قيس، ثقه و رواياتش، حَسَن است.

عمروبن على مى‌گويد: به ابو وليد گفتم: هيچ كس را بهتر از تو نديدم كه راجع به قيس ديد خوبى داشته باشد. او گفت: او از زمره خداترسان بود.