تهاجم فرهنگى - مصباح یزدی، محمد تقی - الصفحة ١٦٨ - ب) راههاى سطحى
كه اهل نماز شب و روزه مستحبى و فرزندان آنها هم درس خوان و طالب علم بوده اند، نفوذ كنند و بيشتر وقت شبانه روز آنها را بجاى عبادت و كسب علم به ديدن فيلم، شنيدن قصه، نقاشى، مجسمهسازى و... اختصاص دهند.
پس رسانه هاى تبليغاتى بهترين وسيله ترويج فرهنگ غرب است؛ اعم از فيلم، قصه، داستان، نقاشى، مجسمهسازى و... تا هنر مظلوم و موسيقى باستانى ايرانى!
موسيقى لهوى از نظر شارع مقدس اسلام حرام است، خواه ايرانى
باشد، خواه غير ايرانى. اگر «لهو» حرام است، هر چه بدان لهو اطلاق شود نيز حرام است، چه موسيقى، رقص، پاى كوبى، دست افشانى و چه غير آن، محلى باشد يا غير محلى.
اكنون فرهنگ مساوى شده با هنر، هنر نيز مساوى شده با موسيقى و رقص. اصلاح فرهنگ هم به معنى احياى موسيقى و رقص ايرانى است.
متأسفانه اكنون برخى از دست اندر كاران امور كشور اينگونه استدلال مىكنند كه براى جلوگيرى از نفوذ فرهنگ غربى خوب است هنرهاى باستانى احيا شود هر چند از نظر اسلام بى اشكال نباشد! اما اگر اين منطق صحيح باشد بايد منتظر باشيم كه براى جلوگيرى از خروج ارز، بجاى اينكه مردم براى خوشگذرانى به كازينوها و رقاص خانه هاى كشورهاى اروپايى بروند، بهتر است دولت در داخل كشور از اينگونه مراكز داير كند. زيرا در غير اين صورت، مردم به فكر خروج از كشور مىافتند. يا برخى ديگر پيشنهاد كنند براى اينكه مردم به سراغ شراب نروند، اجازه داده شود كه مردم آبجوى اصيل ايرانى مصرف كنند!!
ما نمىتوانيم بگوييم براى اينكه دفع افسد به فاسد مىكنيم، بايد بجاى موسيقيهاى غربى از موسيقيهاى محلى استفاده كنيم؛ چون در اين