تهاجم فرهنگى - مصباح یزدی، محمد تقی - الصفحة ١١٤ - ارزش هر چيز بيشتر، خطراتش نيز بيشتر
داراى آفت نيز هست و به همان مقدار كه براى ما نعمت و بركت به دنبال داشته وظيفه و تكليف نيز آورده است.
ارزش هر چيز بيشتر، خطراتش نيز بيشتر
هر چيزى كه در اين عالم بيشتر ارزش داشته باشد، خطرش هم بيشتر است. اين مطلب را مىتوان در امور مادى هم در نظر گرفت؛ مثلاً، گوهرهاى گرانبها و چيزهاى قيمتى بيشتر در معرض آفات قرار دارند. چشمان سارقان و خيانت كاران هميشه به سوى چيزهاى ارزشمند و قيمتى دوخته شده است. خطراتى كه اشياى قيمتى را در دنيا تهديد مىكند، چيزهاى بى قيمت را تهديد نمىكند. يك مغازه كه چيزهايى كم قيمت در آن، به فروش مىرسد صاحبش نگران دزديده شدن آنها نيست كه به عنوان مثال شب هنگام دزد دكّان سبزى فروشى يا بقّالى را سرقت كند. مغازه را با يك قفل ساده مىبندد و به خانه مىرود. اما يك جواهرفروشى هرگز نمىتواند به آرامى مغازه خود را رها كند و برود. در بسيارى از مناطق براى مكانهايى كه اجناس گران قيمت را نگهدارى مىكنند، نگهبان استخدام مىكنند تا شبها مورد دستبرد واقع نشوند؛ مانند بانكها و موزه ها. چرا؟ چون در داخل آنها اشياى قيمتى وجود دارد.
در امور اجتماعى هم اين گونه است. اگر پديده ارزشمندى در اجتماع رخ دهد، كه تأثير مهمى در جامعه داشته باشد، دشمنان با آن به مقابله برمى خيزند و درصدد برمى آيند كه آن را نابود سازند. آنها به پديده هايى بى اثر و كم ارزش بهايى نمىدهند. مثالهاى بسيار ديگرى هم در امور معنوى، مىتوان ذكر كرد. در داستانها و روايات هست كه اهتمام شيطان نسبت به كسانى كه مراتب عاليه تكامل انسانى را مىپيمايند، بيشتر است.