- لَوْلَا عَلِىٌّ لَهَلَكَ عُمَرُ؛ «١» اگر على نبود، عمر هلاك مى‌شد.
- لَا بَقِيتُ لِمُعْضِلَةٍ لَيْسَ لَهَا أَبُوالْحَسَنِ؛ «٢» باقى نباشم بامشكلى كه ابوالحسن على (ع) براى (حل) آن نباشد.
- لَا يَفْتيَنَّ أَحَدٌ فِى الْمَسْجِدِ وَ عَلِىٌّ حَاضِرٌ؛ «٣» وقتى على (ع) در مسجد حاضر است هيچ كس حق فتوا دادن را ندارد.
چنين اقرارها از سوى عمر بيانگر اين است كه تنها مرجع علوم فقهى و معارف اسلامى در بين بزرگان صحابه، حضرت على (ع) بوده است. علماى شيعه و اهل‌سنت روايت كرده‌اند كه پيامبر اكرم (ص) در مورد على (ع) فرموده‌اند:
«أَقْضَاكُمْ عَلِىٌّ» كه قضا بمعناى فقه است، بنابراين، فقيه‌ترين آنها على (ع) بوده است و نيز همگان روايت كرده‌اند كه پيامبر اكرم (ص) وقتى كه على (ع) را براى امر قضا و داورى به يمن فرستاد فرمود:
«أَللَّهُمَّ اهْدِ قَلْبَهُ وَ ثَبِّتْ‌لِسَانَهُ» و پس از اين دعاى پيامبر (ص) بود كه على (ع) فرمود:
«فَمَا شَكَكْتُ بَعْدَهَا فِى قَضَاءِ بَيْنَ اثْنَيْنِ» «٤» هرگز پس از اين دعاى رسول اكرم (ص) در حكم و داورى بين دو شك‌نكردم.
«از جمله علوم ديگر، علم تفسير قرآن است كه منبع اصلى اين علم نيز على (ع) است و ديگران از او گرفته‌اند. و اگر به كتاب‌هاى تفسيرى مراجعه شود، صحت اين امر معلوم مى‌گردد، زيرا اكثر روايات تفسيرى از او و ابن‌عباس است و همه مردم موقعيت ابن‌عباس‌