علوم قرآنى - فرقانی، قدرتالله؛ جوان آراسته، حسين - الصفحة ٣٩
ذكر نمودهاند، احكامى را بيان مىكنند كه كلى و عمومى است؛ فىالمثل اگر حدّ سرقت در آيه، قطع دست تعيين شده، تنها در مورد واقعهاى كه سبب نزول اين آيه شده اجرا نمىگردد، بلكه يك حكم الهى براى همگان است كه به موارد مشابه با آن سبب خاص، سرايت مىكند.
بنابراين، آيهاى كه درباره شخص يا اشخاصِ معينى نازل شده است، به مورد نزولِ خود مختص نشده، به هر موردى كه در صفات و خصوصيات با مورد نزول آيه، شريك است سرايت خواهد كرد و اين همان است كه در لسان روايات «جَرْى» ناميده مىشود. امام باقر (ع) در روايتى مىفرمايد:
وقتى آيهاى راجع به قومى نازل شد، اگر پس از آنكه آن قوم مردند آن آيه نيز بميرد، از قرآن چيزى باقى نخواهد ماند؛ ولى همه قرآن، تا آسمانها و زمين هست، جارى است. «١» پرسش ١. از نظر شيعه، روز بعثت چه زمانى است؟
٢. وجه جمع ميان روز بعثت و نزول قرآن در شب قدر چيست؟
٣. منظور از نزول تدريجى قرآن را شرح دهيد.
٤. نظر علامه طباطبايى (ره) درباره نزول قرآن چيست؟
٥. رازهاى نزول تدريجى قرآن كدامند؟
٦. منظور از اسباب نزول چيست؟
٧. فوايد شناخت اسباب نزول را بر شماريد.