تعاليم قرآن (ج4) - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٣٩
كه اختلاف اديان را نفهميده و فقط از يك دين اطلاع داشته و امكان شناخت حق برايش فراهم نبوده است.
البته مستضعفان فكرى اگر با حق، لجاجت نداشته باشند، اميد است مشمول عفو و رحمت الهى قرار گيرند.
ب) مستضعفان ظالم. كسانىاند كه نمىتوانند كفر و بىدينى را نفى كنند و ناچار خود را به كفر مىآلايند و با آن كه حق را شناختهاند، آگاهانه ظلم ظالمان را پذيرفته و زيردستى و ستمپذيرى را بر خود هموار كردهاند. اين گروه از دستياران ظالمان شده و حاضر نشدهاند براى اقامه دين حق قيام كنند و از محيط ظلم و ستم هجرت نمايند و به وظايف دينى خود عمل كنند. اينان مستضعفانى هستند كه همرديف مستكبران در جهنم عذاب خواهند شد و خداوند آنان را توبيخ كرده، به عذاب دردناك وعده داده است.
ملائكه هنگام قبض روح به آنان گويند: در چه كار بوديد؟ گويند: در زمين مستضعف و ناتوان بوديم. فرشتگان گويند: آيا زمين خدا پهناور نبود كه در آن سفر كنيد؟ پس مأواى اينان جهنم است و چه بد جايگاهى است. «١» ج) مستضعفان صالح. اين تعاليم قرآن (ج٤) كد ٤/١٣٢ ٥١ نتيجهگيرى ص : ٥١ گروه كسانى هستند كه متدين به دين حق بوده و در راه اقامه حق تمام توان خويش را به كار مىگيرند، ولى دشمنان قدرتمند آنان را تضعيف كرده و از رسيدن به هدف باز مىدارند. بندگان صالحى كه مىخواهند تنها پرچم توحيد در اهتزاز باشد، ليكن ستمگران آنان را بر زمين مىزنند و از رسيدن به اين هدف متعالى باز مىدارند. اين گروه از مستضعفين مورد توجه خاص خداوند قرار دارند و در قرآن و احاديث از آنان با احترام ياد شده و وعده امامت و وراثت زمين فقط به آنان داده شده است.
پيامبران و امامان و ياران راستين آنان، درطول تاريخ، در زمره اين مستضعفان بودهاند.
قرآن از زبان هارون چنين مىفرمايد: اين قوم مرا تضعيف كردند. «٢»