١- از ایران و عراق می خواهد که به عنوان اولین قدم به سوی حلّ و فصل از طریق مذاکره، آتش بس فوری را رعایت کنند، تمام عملیات نظامی را در زمین، دریا و هوا متوقف سازند و کلیة نیروها را بی درنگ به مرزهای شناخته شدة بین المللی بازگردانند.

٢- از دبیرکل درخواست می شود که گروهی از ناظران سازمان ملل متحد را برای تأیید، تحکیم و نظارت بر آتش بس و عقب نشینی به مرزها اعزام دارد و به علاوه از دبیرکل درخواست می شود که ترتیبات ضروری را برای مشاوره با طرفین انجام داده و گزارش آن را تسلیم شورای امنیت کند.

٣- شورا مصرانه می خواهد که اسرای جنگی پس از توقف مخاصمات فعّال، براساس کنوانسیون سوم ژنو در ١٢ اوت ١٩٤٩ بی درنگ آزاد و عودت داده شوند.

٤- از ایران و عراق دعوت می شود که با دبیرکل درخصوص اجرای این قطعنامه و در کوشش های میانجیگرانه برای کسب یک حلّ و فصل جامع، عادلانه، شرافتمندانه و مورد قبول طرفین در مورد تمام موضوعات مهم، براساس اصول مندرج در منشور ملل متحد همکاری کنند.

٥- از کلیة دولت های دیگر دعوت می شود که حداکثر خویشتن داری را به عمل آورده و از هر اقدامی که ممکن است منجر به تصاعد و گسترش بیشتر مخاصمه شود احتراز جویند و بدین گونه اجرای قطعنامة حاضر را تسهیل نمایند.

٦- از دبیرکل درخواست می شود که ضمن مشورت با ایران و عراق، مسئلة تفویض کار تحقیق در باب مسئولیت مخاصمه را به هیئتی بی طرف، بررسی کرده و در حداقل مدت ممکن به شورا گزارش دهد.

٧- با شناسایی عظمت خسارات وارده در خلال مخاصمه و نیاز به کوشش جهت نوسازی، به محض پایان مخاصمه با استفاده از کمک های مناسب بین المللی، از دبیرکل درخواست می شود که گروهی از کارشناسان را برای مطالعه در باب مسئلة نوسازی تعیین کرده و به شورای امنیت گزارش دهد.

٨- به علاوه از دبیرکل درخواست می شود که با مشورت با ایران و عراق و سایر کشورهای منطقه، تدابیر افزایش امنیت و ثبات منطقه را مورد مداقه قرار دهد.

٩- از دبیرکل درخواست می شود که شورای امنیت را به طور مداوم در جریان اجرای این قطعنامه قرار دهد.

١٠- شورای امنیت تصمیم دارد که برای در نظر گرفتن اقدامات بیشتر و تضمین اجرای این قطعنامه در صورت ضرورت جلساتی تشکیل دهد.»[١]

[١] ٤٠. وزارت امورخارجه، اداره کل امور حقوقی، تحلیلی بر جنگ تحمیلی رژیم عراق علیه جمهوری اسلامی ایران جلد دوم، تهران مؤسسه چاپ و انتشارات وزارت امورخارجه، چاپ دوم ١٣٧٣، صص٢١٢ تا ٢١٤؛ و - سند شمارهS/١٨٩٨٣ شورای امنیت سازمان ملل، ٢٠ ژوئیه ١٩٨٧، ترجمه مرکز مطالعات و تحقیقات جنگ.