گزارش های خبرنگاران ما حاکی است، دلیرمردان سپاهیان توحید، قبل از عزیمت از شهرهای بندرعباس، قم، سنندج، رشت، کرمان، بوشهر، شیراز، قزوین، مشهد، دامغان، همدان، ورزنه، هشتپرتالش، میبد، یزد، ساری، شهرکرد، بروجن، فارسان، لردگان، سمنان، نور، بابلسر، بیرجند، قمشه، گیلان غرب، بروجرد، قروه، بندرلنگه، شاهرود، کتالم، گلوگاه، کاشان، اهواز، زاهدان و ورامین به مرزهای آبی - خاکی میهن اسلامی، پس از انجام نوحه خوانی و سینه زنی، دست به یک مانور رزمی باشکوه در سطح خیابان های این شهرستان ها زده و آمادگی خود را جهت هرگونه رویارویی و برخورد با توطئه های امریکای جنایتکار در خلیج فارس و سرکوبی قوای تجاوزگر صدامی، به نمایش گذاشتند. این گزارش ها حاکی است، در حالی که مسئولان و مقامات محلی، روحانیون، کارکنان ادارات و ارگان های دولتی و انقلابی حضور داشتند، اقشار مختلف مردم با شعارهای "ما فاتح اروندیم - در خلیج فارس توانمندیم"، "خلیج فارس ایران - محل دفن ریگان"، "جنگ جنگ تا پیروزی"، "مرگ بر امریکا"، ضمن بدرقه شایسته از لشکریان توانمند اسلام، بر شکست نهایی دشمن صهیونیستی حاکم بر عراق و حامیان بین المللی اش و پیروزی نهایی، تأکید کردند.»[١]

١ ٨٤٠

رادیو امریکا دربارة علل حمایت مردم ایران از جنگ، مصاحبه روزنامه نیویورک تایمز را که با دو تن از صاحب نظران امریکایی انجام شده است، چنین نقل می کند. "گری گوری رز" پژوهشگر دانشگاه "تگزاس"، با رویکرد روانشناسی - اجتماعی، به تأثیرات بمباران شهرهای ایران اشاره کرده و می گوید: «شور جنگ ایران از آن جهت مداومت یافته است که بمباران هوایی مردم غیرنظامی، توسط عراق، به پشتیبانی همگانی افزوده است. یکی از دوستان انگلیسی من که در تهران زندگی می کند، می گوید که روزِ بعد از یکی از بمباران ها در محله او، بر شمار داوطلبان عزیمت به جبهه که در برابر دفتر بسیج نزدیک منزل او به صف ایستاده بودند، به شدت افزوده شد. از این رو، گمان می رود که بمباران عراقی ها، در واقع بر میزان هواداری مردم از ادامة جنگ می افزاید. "رابرت سورو" گزارشگر روزنامه نیویورک تایمز نیز به زمینه های تاریخی روابط ایران و عراق و همچنین به شرایط روانی جامعه ایران، ناشی از بی توجهی غرب به تجاوز عراق، اشاره کرده و می گوید: برای غرب اشتباه بزرگی است که احساس مظلومیت ایرانی ها در این جنگ نادیده گرفته شود. به گمان من، جنگ یک واکنش اساسی و دیرپا علیه عراق به وجود آورده است. سوای انزجار بسیار قدیمی از عراقی ها به عنوان نزدیک ترین عرب ها به ایران، گونه ای رقابت ایران و عراق در میان است که قدمت بسیار دارد. یکی از عوامل اصلی مهم رنجش و خشمی که ایرانیان از امریکا و باقی جهان غرب دارند، این است که پس از هجوم روشن و آشکار یک اقدام خصمانه علیه یک کشور همسایه، هیچ کس به پشتیبانی از ایران برنخاست. البته در آن

[١] ٢٢. روزنامه کیهان، ٢٩/٤/١٣٦٦، ص ٣.