جمهوری اسلامی ایران از مقامات مطلع بین المللی به ویژه کمیته بین المللی صلیب سرخ که شرایط رضایت بخش اسیران عراقی جنگ را گزارش کرده است، انتظار دارد شرایط وحشتناک اسیران ایرانی را به خاطر جلوگیری از سوء استفاده سیاسی بیشتر در مورد این امور بشردوستانه، منتشر سازند.

جمهوری اسلامی ایران در بیست و پنجمین جلسه سالیانه جمعیت های صلیب سرخ و هلال احمر که در پاییز ١٩٨٦ در ژنو تشکیل گردید، چند پیشنهاد سیاسی مطابق با کنوانسیون سوم ژنو جهت مبادله اسیران جنگی ارائه کرد که تماماً توسط رژیم عراق رد گردید.

به علاوه، علی رغم اعلام کمیته بین المللی صلیب سرخ و مقامات عراقی، رژیم عراق طی سال گذشته کوتاهی کرده است که ٢٠ معلول و نیز اسیران ایرانی به شدت بیمار را آزاد کند. این در حالی است که جمهوری اسلامی ایران به طور یک جانبه در طی همین دوره صدها اسیر عراقی معلول جنگ را بر طبق اصول انسانی و اسلامی حتی قبل از پیشنهاد کمیته بین المللی صلیب سرخ آزاد کرده است. به علاوه جمهوری اسلامی ایران حدود ٦٠٠ اسیر عراقی را آزاد کرده، در حالی که رژیم عراق ٦١٣ شهروند ایران را که ٤١٠ نفر از آنها غیرنظامی و تحت بازداشت به طور غیرقانونی و مغایر با اصول جهانی شناخته شده جنگ می باشند، آزاد کرده است. بنابراین در پاسخ به آزادی ٦٠٠ اسیر عراقی جنگ، رژیم عراق در واقع تنها ٢٠٣ اسیر ایرانی را آزاد کرده است.

جمهوری اسلامی ایران در حالی که انتظار خود را تکرار می کند، به مجامع بین المللی به ویژه صلیب سرخ اطلاع داده که آنها براساس یافته های خود در مورد ادعاهای عراق، موضع خود را رسماً بیان کنند و ایران آمادگی دارد جهت تحقیق در مورد شرایط اسیران جنگی در دو کشور در چارچوبی مشابه با ابتکار ١٩٨٥ دبیرکل، همکاری کامل نماید.

محمدجواد ظریف - کاردار موقت هیئت نمایندگی دائمی جمهوری اسلامی ایران در سازمان ملل»[١]

١ ٢٤

در پی نشست اخیر اعضای شورای امنیت سازمان ملل برای تصویب قطعنامه ای درباره پایان دادن به جنگ ایران و عراق، اخبار منتشر شده حاکی از آن است که اقدامات انجام گرفته با پیشرفت مثبتی همراه بوده است. "چارلز ردمن"، سخن گوی وزارت خارجه امریکا در این باره گفت: «پیشرفت مهمی تا این تاریخ در مورد عناصر یک قطعنامه صورت گرفته است.» "ردمن" گزارش روزنامه امریکایی "نیویورک تایمز" را که نوشته است:" این تلاش به بن بست رسیده است" تا حدودی نادرست خواند ولی گفت که هنوز کار زیادی باید انجام شود. وی افزود: «اما ما مطمئن هستیم که شورای امنیت کمک مهمی به پایان دادن این مناقشه خطرناک خواهد کرد.» "ردمن" از بیان جزئیات قطعنامه پیشنهادی خودداری کرد و تنها گفت: «چنین قطعنامه ای باید خواستار پایان

[١] ١٣. سند شماره S/١٨٨٩٥ شورای امنیت سازمان ملل، ٤ ژوئن ١٩٨٧، ترجمه مرکز مطالعات و تحقیقات جنگ.