لکن وی چون دیپلمات بوده از این کار خودداری کرده است. آن گونه که امین زاده به ما گفته است، آنها وی را به اتاقی برده و سپس پلیس فرانسه وی را مجروح کرده است. وی از ناحیه سر و بعضی از قسمت های بدن مورد ضرب و شتم قرار گرفته و اکنون تحت مداوا است. وی گفت: لازم است وزارت خارجه فرانسه در مورد دلیل این حادثه توضیح دهد. ما منتظر استدلال فرانسه در این رابطه هستیم.»[١]

واحد مرکزی خبر نیز از آخرین وضعیت محاصره سفارت ایران در پاریس گزارش داد: «تدابیر پلیس فرانسه در اطراف سفارت ایران در پاریس برای پانزدهمین روز پیاپی، همچنان به قوت خود باقی بود. شش اتومبیل نیروهای انتظامی در برابر در اصلی سفارت خانه که پلیس با ایجاد سنگرهایی، نزدیک شدن به اطراف آن را ممنوع کرده است، مستقرند. مأموران پلیس و ژاندارم ملبس به جلیقه های ضدگلول-ه و مسلح به مسلسل، سرگرم محافظت از ساختمان سفارت خانه هستند. گروهی دیگر از مأموران پلیس نیز روی پشت بام های ساختمان های مجاور مستقرند و همچنین فاضلاب های محله را تحت محاصره قرار داده اند.»[٢]

١ ٦٩١

هم زمان با اعلام پایان یافتن احداث دومین خط لول-ه نفت عراق به ترکیه در ماه آینده میلادی و به تبع آن، امکان افزایش صدور نفت این کشور، نشریه نفتی "پی.ای.دبلیو" با اشاره به خودسری های عراق در تولید غیرمجاز نفت و کمک کشورهای کویت و عربستان به عراق، آثار سیاسی و اقتصادی این اقدام عراق را مورد بررسی قرار داده است: «بعید است اعضای اوپک تولید نفت رو به افزایش عراق را که به مثابه مرضی رو به وخامت است، تحمل کنند. امیدهایی موجب آرامش بقیه اعضا می شود که بر این فرضیه ناپایدار مبتنی است که عراق از ظرفیت کامل خط لول-ه ٥٠٠ هزار بشکه ای خود استفاده نخواهد کرد. تولید عراق تا اکتبر و شاید هم زودتر، از سطح سهمیه ایران در نیمه دوم سال یعنی ٣٩/٢ میلیون بشکه در روز بالاتر خواهد رفت. این مسئله می تواند موجب بالا گرفتن مجدد خشم دیگر صادرکنندگان شود که با فداکاری خود، به عراق اجازه دادند که نفت بیشتری را جهت تأمین وضعیت مالی خود در جنگ با ایران بفروشد. نگرانی صادرکنندگان خارج از خلیج فارس به این خاطر بالا گرفته است که تولید جدید عراق، می تواند حجم زیادی از افزایش تقاضای پیش بینی شده در سال ١٩٨٨ را به خود اختصاص دهد. عربستان و کویت بیشتر مایل اند که کمک جنگی نفتی به عراق را به آرامی پایان دهند تا از این طریق بتوانند فشارهای دیگر صادرکنندگان نفتی خارج از خلیج فارس را برای کنترل فروش ها و صادرات عراق خنثی سازند.»

این نشریه می افزاید: «اگرچه بغداد هم اکنون می پذیرد که نفت تحویلی به خاطر کمک جنگی جزو تولید این کشور حساب شود، ولی تن دادن به این امر، بیشتر ظاهری است تا واقعی، چون به نظر نمی رسد این کشور در آینده نزدیک توافق نامه ای را در مورد سهمیه امضا کند. علاوه بر

[١] ٢٧. مأخذ١٣، ص ٢، واحد مرکزی خبر.

[٢] ٢٨. مأخذ١٣، ص ٢، واحد مرکزی خبر.