همچون ایران سکوت اختیار کرده و از هرگونه اظهار نظر پیرامون مسائل مورد بحث در اجلاس دیشب، خودداری کردند. اما در گفت وگوهای خصوصی، از اینکه [آیت الله] علی خامنه ای رئیس جمهوری ایران در جریان مراسم نمازجمعه دیروز، در تلاش برای آرام کردن اوضاع، مسئله بحران سفارت ایران در پاریس را مطرح نکرده است، ابراز رضایت کردند. فرانسه قبلاً از اینکه مطرح شدن مسئله سفارت ایران در پاریس در نماز جمعه تهران، ممکن است سرمنشأ یک تظاهرات بزرگ علیه فرانسه باشد ابراز نگرانی کرده بود.»[١]

١ ٥٣٢

روزنامه "لیبراسیون" در انتقاد از سیاست دوگانه فرانسه، به نقش مثبت گرجی در عادی سازی روابط دو کشور پرداخته و به وجود آمدن بحران بین دو کشور را مبهم ارزیابی کرد. لیبراسیون می نویسد: «ادامه وضع و سیاست کنونی که از نظر ایرانیان، نمودار سیاست دوگانه پاریس بوده و قضیه گرجی، بارزترین نشانه آن می باشد، از این پس، غیرممکن به نظر می رسد. از چشم ایرانیان حضور گرجی ولو به عنوان شاهد در دفتر قاضی بازپرس، چیزی نیست جز مانوری که هدف از آن اثبات این قضیه می باشد که ایران دارای حکومتی تروریست، بمب گذار و گروگان گیر است. وانگهی، ایرانیان فرانسه را در برابر یک گزینش قرار داده و می گویند: "اگر ما مخاطبانی قابل احترام هستیم، در همین راستا با ما وارد عمل شوید." موضع ایران نه تنها از منطق برخوردار است، بلکه رویه مبهم برخی از دوایر رهبری فرانسه نیز به طور دائم، موضع ایرانیان را تقویت می کند. قضیه گرجی خود، نمونه بارزی محسوب می شود؛ این جوان مترجم که صلاحیت های متعدد او را هم محافل سیاسی و هم محافل اقتصادی و مالی تصدیق کرده اند، به زحمت می توانست از مراقبت "سرویس ها" بگریزد. به ویژه اینکه دایره امنیت کشور - سازمان ضدجاسوسی - خود، از فعالیت های گرجی آگاهی داشته و این سازمان، با گرجی توسط یکی از مسئولانش در تماس مستقیم بوده است. روابط گرجی با یکی از مقامات عالی رتبه وزارت خارجه (دیوید دسترمو) نیز اسرارآمیز نبوده است.» لیبراسیون ادامه می دهد: «اگر ملاحظه شود که سیاست فرانسه به راستی، سیاست "عادی سازی" روابط با ایران بوده است، وحید گرجی بدون شک، یکی از مهم ترین عناصر این سیاست بود و در این صورت، سماجت پلیس دادگستری علیه گرجی و مجرم دانستن او به عنوان سرپرست تروریسم خاورمیانه ای در فرانسه یا لااقل، یکی از سرکردگان اصلی تروریسم خاورمیانه ای در منطقه، قابل بحث نیست و با نقشی که به او عاریت داده اند و عملاً آن را ایفا کرده، هیچ جور در نمی آید.»[٢]

روزنامه "لوماتن" نیز با نگاهی انتقادی و طنزآمیز به اتحاد موقت کارگزاران حکومتی فرانسه در مقابل ایران، می نویسد: «ژاک شیراک که زمانی نزدیکی روابط فرانسه و ایران را به ریاست جمهوری تحمیل کرده بود، اکنون با رئیس جمهور هماهنگ شده است. جلسه فوق العادة پنج شنبه شب گذشته در کاخ الیزه و رابطه و تماس دائمی که از این پس بین مدیران دفتر

[١] ٢٧. مأخذ٨، صص ١٨ و ١٩، پاریس - خبرگزاری رویتر، ١٣/٤/١٣٦٦.

[٢] ٢٨. مأخذ١٦، صص ٣٤ و ٣٥، پاریس - خبرگزاری جمهوری اسلامی، ١٣/٤/١٣٦٦، روزنامه لیبراسیون.