روزشمار جنگ ایران و عراق - مرکز اسناد و تحقیقات سپاه - الصفحة ٢٧٢ - روزشمار جنگ یک شنبه / ٣١ خرداد ١٣٦٦ / ٢٤ شوال ١٤٠٧ / ٢١ ژوئن ١٩٨٧

ضمیمه گزارش٢٧٨: مواضع و موانع دشمن در منطقه عملیاتی نصر٥

به علت محدود بودن شناسایی ها به شناسایی در خط و میسّر نشدن نفوذ به عمق و شناسایی از پشت خط دشمن، اطلاعی از مواضع دشمن و محل های تجمع آنها در دست نبود و طبق شناسایی های انجام شده، روی ارتفاع کله قندی یک ردیف مین منور و سه ردیف مین والمر و یک رشته ٣ تایی سیم خاردار حلقوی که روی هم قرار گرفته بود، وجود داشت.

همچنین دور کله قندی و یال مربوطه و از آنجا به یال فرفری، دشمن کانالی احداث کرده و دو طرف آن را با سنگ چیده بود. کانال فوق محل عبور یک نفر بیشتر نبود و به دلیل صخره ای بودن، عمق کمی داشت که یک نفر می بایست به حالت خمیده درون آن تردد نماید.

دشمن روی این ارتفاعات حدود ٥ یا ٦ پایگاه داشت که در هر پایگاه تخمین زده شده که حدود یک دسته نیرو مستقر باشد. دور هر پایگاه را نیز با سنگ چین کانال هایی جهت تردد نیروهایش احداث کرده بود که به هم وصل نبودند. از یال فرفری به سمت یال دوپازا نیز دشمن کانال زده بود که نیروهایش از درون آن تردد می کردند.

در کل در جلوِ خط دشمن میدان مین و تله منور و یک رشته سیم خادار (٣ تایی) حلقوی امتداد داشت و به یال دوپازا و قله دوپازا وصل می شد. البته بر اثر گذشت زمان و اصابت گلول-ه های توپ و خمپاره در برخی نقاط سیم خاردار پاره شده بود که دشمن آن را مرمت نکرده بود.

نیروهای مستقر روی این ارتفاعات آن چنان که از دیدگاه نیز مشاهده می شد به صورت مشترک (عراقی ها و جاش ها) بودند که طبق نظر نیروهای اطلاعات به دلیل حساس بودن کله قندی، این گونه اظهار می شود که دشمن بیشترین تجمع و استعداد را در پشت کله قندی مستقر نموده است.[١]

[١] ٢٧. سندشماره٤٣٣، مرکز مطالعات و تحقیقات جنگ، گزارش راوی لشکر٨ نجف در عملیات نصر٥، علی ایزدی، صص١٣ و ١٤.