در محور عملیاتی لشکر١١ امیرالمؤمنین(ع) و لشکر٣٢ انصارالحسین نیز که فاصله آنها از نقطه رهایی تا پای هدف طولانی نیست، نیروهای عمل کننده با اعلام رمز عملیات به سرعت به سوی هدف های خود حرکت می کنند. مدت زیادی نمی گذرد که فرمانده لشکر٣٢ انصارالحسین اعلام می کند که نیروهایش در کمتر از نیم ساعت هدف خود را که ارتفاع ١٥٩٦ بود تصرف کرده اند و در حال پیشروی به سوی آخرین حد مأموریت خود در انتهای یال بالوکاوه هستند. فرمانده لشکر١١ امیرالمؤمنین(ع) (با به کارگیری ٣ گروهان) نیز در ساعت ٣ بامداد تصرف ارتفاعات دوقلو را به قرارگاه اطلاع می دهد. در جناح چپ این یگان، لشکر٣٢ انصارالحسین به رغم پیشروی سریع اولیه، نتوانسته است به موازات لشکر١١ امیرالمؤمنین(ع) در یال برده هوش پیشروی نماید[١] و با وجود آتش شدید دشمن که از شرق ارتفاعات برده هوش روی نیروهای این لشکر اجرا می شود، در یک کیلومتری انتهای یال بالوکاوه با نیروهای دشمن درگیر است. لشکر٣٢ انصارالحسین سرانجام با توجه به مقاومت شدید دشمن در این محور، از ادامة عملیات منصرف شده و در ارتفاع ١٥٩٦ مستقر می گردد.

روز اول عملیات

تا ساعت ٧ صبح یگان ها تقریباً به تمام اهداف خود رسیده اند و در منطقه مأموریت خود مشغول پاک سازی هستند. عمده مشکلات باقی مانده در این ساعت عبارتند از:

١- باقی ماندن نیروهایی از دشمن در قسمت غربی شهر ماؤوت و عدم الحاق یگان های١٤ و ٥٧ در این محدوده. ٢- عدم الحاق دو گردان از نیروهای لشکر٢٥ در قله های١ و ٢ قشن. ٣- فشار دشمن بر لشکر١١ امیرالمؤمنین(ع) در ارتفاعات بالوکاوه (دوقلو).

رحیم صفوی باقی ماندن نیروهای دشمن در بخش غربی شهر را به عنوان جای پای دشمن در شهر و تهدیدی برای هدف اصلی عملیات اعلام می کند و به محمدجعفر اسدی فرمانده لشکر٣٣ المهدی و قاسم سلیمانی فرمانده لشکر٤١ ثارالله برای وارد شدن به صحنة عملیات در این محور دستور آمادگی می دهد. از سوی دیگر، مرتضی قربانی فرمانده لشکر٢٥ کربلا نیز در تماس با قرارگاه از فشار دشمن بر حساس ترین محور عملیات خبر می دهد: «(در قشن) به ما پاتک شدید شده و دفع کردیم، اما دشمن دست بردار نیست. آتش شدید روی ما اجرا می کند، تمام فشار دشمن اینجا است.»

طبق تحلیل مسئولان عملیات، دشمن قصد دارد با وارد کردن فشار شدید به نیروهای لشکر٢٥ و بازپس گیری ارتفاعات قشن به عنوان اولین اقدام، کل عملیات را مورد تهدید قرار دهد. با ادامة فشار دشمن در این منطقه نیروهای لشکر٢٥ به ناچار از قله های ٢ و ٣

[١] تصرف این بخش از منطقه در طرح مانور پیش بینی نشده بود و لشکر٣٢ انصارالحسین صرفاً برای تثبیت بهتر ارتفاع ١٥٩٦ و سهولت کار لشکر١١ امیرالمؤمنین(ع) در پی تصرف آن بود.