روزافزون روابط جمهوری اسلامی ایران و ترکیه به وحشت افتاده اند، قصد دارند با طرح مسائل حساس، روابط دو کشور را خدشه دار نموده و در صورت امکان موجبات قطع همه جانبه این روابط را فراهم آورند.» این روزنامه می افزاید: «تنها وطن پرستان و روشن فکران واقعی ترکیه راه رشد و توسعه این کشور را در ادامه همکاری های مستمر و دوستانه ترکیه با دیگر کشورهای اسلامی می دانند.»[١]

ضمیمه اول گزارش٢٦٦: تشریح منطقه عملیاتی نصر٥

منطقه عملیاتی نصر٥ شامل ارتفاعاتی مرزی است که در امتداد میله مرزی به سمت شمال عبارتند از: ارتفاع کله قندی و یال مربوطه و پس از آن یالی که این ارتفاع را به ارتفاع بعدی وصل نموده و موسوم به یال ارتباطی می باشد. ارتفاع بعدی که در منطقه بسیار مهم و حساس است و حضور بر روی آن امکان تسلط و دید بر عقبه هر دو جبهه عراق و ایران را در پی خواهد داشت معروف به قله فرفری (شهید رفیعی - ٢٢٠٠) و یال مربوط به آن می باشد.

از یال فرفری زاویه قائمه ای تشکیل می شود که ضلع شمالی آن متصل به یالِ ارتفاعِ بسیار مهم و استراتژیک دوپازا و ضلع غربی آن نیز ابتدا به یال صخره ای و سپس یال جنگلی و بعد به خود ارتفاع جنگلی وصل می گردد. پس از آن، ارتفاع کم کم به صورت شیب ملایمی امتداد یافته و به دشت نسبتاً وسیعی منتهی می گردد که شهر قلعه دیزه عراق در شمال غرب آن واقع گردیده است. حد فاصل بین خطوط خودی و دشمن نیز منطقه نسبتاً پستی قرار گرفته است که دشت "باجار" نام دارد.[٢]

ضمیمه دوم گزارش٢٦٦: اقدامات مهندسی در منطقه عملیاتی نصر٥

به دلیل نیاز هر عملیات به آمادگی های قبلی و ایجاد سنگر جهت واحدها و قبضه ها و احداث جاده های مواصلاتی خصوصاً جادة عقبه، مهندسی لشکر٨ نجف از حدود ١٠ روز قبل از عملیات وارد منطقه شد و به احداث مواضع توپخانه و خمپاره و آشیانه مهمات و سنگر فرماندهی و واحدها در شیار جنوبی یال رستم آلیان مشغول گردید.

به دلیل اهمیت و ضرورت جاده تدارکاتی و پشتیبانی و نیاز به سرعت در احداث آن، مهندسی جهاد نجف آباد نیز به لشکر مأمور گردید تا به همراه مهندسی لشکر نجف، قبل از عملیات، جاده مذکور را تا حدی که در دید دشمن قرار ندارد احداث نموده و ادامة آن پس از شروع عملیات هم زمان با شکستن خط انجام پذیرد.

ابتدا جهاد نجف آباد به تنهایی حدود ٥٠٠ متر از این جاده را از پل سه دهنه داخل شیار و از کنار نهر آبی که از دشت باجار در جریان بود شروع نمود که پس از آن مهندسی لشکر نیز یک دستگاه (بلدوزر یا لودر) به کمک جهاد آورد و حدود ٣ کیلومتر جاده تا جلو کشیده شد و پس از یک روز توقف بنا به تشخیص قرارگاه و نیاز لشکر٢٧ به کار مهندسی، جهاد نجف آباد به این لشکر مأمور گردید و قرار بر این شد که جادة مزبور را مهندسی لشکر ادامه دهد.

پس از رفتن جهاد نجف آباد حدود یک کیلومتر دیگر جاده امتداد یافت و تا عصر روز عملیات جاده تا آخرین حد قابل احداث کشیده شده بود (پشت ارتفاع ٢٠٠٠ جلوی دشت باجار) که در صورت ادامه آن در دید دشمن قرار می گرفت.[٣]

[١] ٣٢. مأخذ٢٢، ص ٣، روزنامه ملی گازته.

[٢] ٣٣. مأخذ٨، ص٦ و ٧.

[٣] ٣٤. مأخذ٨، ص١٥.