نشریه "دندی هرالد" از جمله مطبوعاتی به شمار می آید که سیاست امریکا در خلیج فارس را به نقد کشیده است؛ به عقیدة این نشریه، امریکا نظامی گری را بر دیپلماسی ترجیح داده است، که این امر مصیبت بار خواهد بود. رادیو امریکا در این باره می گوید: «دندی هرالد، ادعا می کند که امریکا در خلیج فارس قدم در راه پرخطری گذاشته است و به نظر می رسد که دولت به جانب رویارویی نظامی با ایران گرایش یافته است. عواقب چنین درگیری یی می تواند مصیبت بار، جهانی و درازمدت باشد. ابراز نگرانی شدید در زمینه چنین نمایش قدرتی، به منزله انکار اهمیت هدف های دولت در خلیج فارس نیست. حق عبور از آب های بین المللی یک اصل اساسی در صلح جهانی است. مسئله، حق انتخاب دولت است که یک بار دیگر رویارویی را بر دیپلماسی مرجّح دانسته است و به نظر می رسد که واشنگتن در برابر درس های اخیر تاریخ کشور و در برابر هشدارهای متحدانش، کر شده است. خلیج فارس نباید به "بیروت" دیگری تبدیل شود؛ محلی که امریکاییان به صورت هدف های "فناتیک" درآیند. دندی هرالد چنین اظهار نظر می کند که دولت ریگان هنوز سیاست مشخصی در رابطه با خلیج فارس ندارد.»[١]

به گزارش این رادیو، نشریة "بوستون کلوپ" نیز در انتقاد از سیاست دولت امریکا نوشته است: «دولت ریگان در خلیج فارس روشی بی باکانه در پیش گرفته است. فقدان یک سیاست منسجم در رابطه با مناقشة درهم پیچیدة خلیج فارس، دولت ریگان را با شتاب در مسیری انداخته است که هم زمان با ایجاد خطراتی جانی برای امریکاییان، امید اندکی را برای یافتن یک راه حل نهایی نوید می دهد. تصمیم پرزیدنت ریگان در برافراشتن پرچم امریکا بر فراز نفت کش های کویتی و افزایش حضور نظامی نیروی دریایی امریکا، تنها بهبود اندکی در شرایط کشتی رانی به وجود خواهد آورد و فقط می تواند آنچه را که نهایتاً یک راه حل سیاسی خواهد بود، به تأخیر بیندازد. امریکا در یک رویارویی فیزیکی با ایران، احتمالاً به یک خشنودی کوتاه مدت از طریق لطمه زدن به ایرانیان دست خواهد یافت، ولی حتی یک قدم به یک راه حل سیاسی ناگزیر، که تنها راه رهایی است، نزدیک نخواهد شد.»[٢]

در این حال، روزنامه "شیکاگو تریبیون" در دفاع از سیاست های امریکا در خلیج فارس، ضمن برترین خواندن قدرت نظامی و اقتصادی امریکا، مخالفان افزایش حضور امریکا در خلیج فارس را به بزدلی متهم کرده است. این روزنامه می نویسد: «ایالات متحده برای حفظ و حراست کشتی رانی در خلیج فارس تعهداتی دارد و هرکس که بخواهد تلاش های دولت ریگان را در حفظ خطوط نفتی در خلیج فارس به باد انتقاد بگیرد، باید عواقب بی تحرکی و دست روی دست گذاشتن را متحمل شود و یا راه دیگری برای اجتناب از آنها پیشنهاد کند. مسئله ناراحت کننده درباره کسانی که با قدرت نمایی در خلیج فارس مخالفت می کنند، این است که این چنین طرز تفکری، نشان دهنده نوعی بزدلی و یا حتی انزواطلبی است که با مسئولیت های ایالات متحده که این کشور به عنوان برترین قدرت نظامی و اقتصادی غرب بر عهده دارد، مغایر است. این

[١] ١٩. مأخذ٦، ردیف اول، ص ١٨، رادیو امریکا، ٢٨/٣/١٣٦٦، به نقل از نشریه دندی هرالد.

[٢] ٢٠. مأخذ٦، ردیف اول، ص١٧، رادیو امریکا، ٢٨/٣/١٣٦٦، به نقل از نشریه بوستون کلوپ.