روزشمار جنگ ایران و عراق - مرکز اسناد و تحقیقات سپاه - الصفحة ١٨٦ - روزشمار جنگ دوشنبه / ٢٥ خرداد ١٣٦٦ / ١٨ شوال ١٤٠٧ / ١٥ ژوئن ١٩٨٧
این قمار بر اساس این ارزیابی و فرضیه ناگفته ای است که اگر جنگ خلیج فارس ادامه پیدا کند دیر یا زود ابرقدرت ها با ایران روبه رو خواهند شد.»[١]
روزنامه "نیویورک تایمز" نیز خبر از نگرانی کشورهای منطقه داده است: «درخواست دولت کویت مبنی بر حفاظت نفت کش های آن کشور توسط ابرقدرت ها و افزایش حضور نظامی خارجی ها در خلیج فارس باعث نگرانی ممالک عرب خلیج فارس شده است.» این روزنامه می افزاید: «همسایگان کویت در قبال مسئله حفاظت نفت کش های آن کشور توسط امریکا و شوروی در خلیج فارس واکنش های ضد و نقیضی داشته و هیچ یک از آنها با اشتیاق کامل از موضوع استقبال نکردند.» نیویورک تایمز به نقل از یک دیپلمات غربی می نویسد: «عربستان سعودی و بحرین دوپهلو حرف می زنند و امارات متحده عربی، قطر و عمان هم نگرانی هایی دارند.»[٢]
١ ١٩١
سیاست کلی امریکا در جنگ ایران و عراق در حال حاضر پایان دادن به جنگ، حفظ منافع امریکا در منطقه و حفاظت از کشتی های نفت کش کویتی است. نویسنده کتاب "جنگ خلیج" (Golf War) در تشریح چگونگی اجرای این سیاست می نویسد: «"کاسپر واینبرگر"، وزیر دفاع و "مایکل آرماکاست" ، معاون وزیر امور خارجه در امور سیاسی اظهار داشتند که منافع اقتصادی، استراتژیکی و سیاسی امریکا با تشدید جنگ ایران و عراق تهدید می شود. این منافع شامل حفظ اصل آزادی دریانوردی در آب های بین المللی و عدم قطع جریان نفت از طریق خلیج[فارس] و نیز دفاع از ثبات امنیت و همکاری کشورهای میانه روی عرب منطقه و محدود نمودن نفوذ اتحاد شوروی و حضور این کشور در خلیج فارس می باشد. جهت حفظ این منافع از سوی دولت، دو محور زیر را مطرح ساخته اند: ١- تلاش های دیپلماتیک در سازمان ملل جهت برانگیختن فشار بین المللی برای ترغیب نمودن ایران و عراق جهت مذاکره پیرامون پایان بخشیدن به جنگ. ٢- اقدامات فعال جهت حفظ منافع امریکا و کمک به حفظ امنیت دولت های عرب دوست میانه رو در خلیج(فارس). محور دوم این سیاست اساساً پرچم گذاری و حفاظت از یازده نفت کش کویتی می باشد.»[٣]
در همین حال، برخی سیاست مداران امریکا از سیاست این کشور در زمینه دخالت بیشتر نظامی و اسکورت نفت کش های کویتی انتقاد کردند. "الکساندر هیگ"، نخستین وزیرخارجه دولت ریگان اعلام کرد: «امریکا با تهدید دخالت نظامی خود به طور غیرمستقیم به اتحاد با رژیم خون خوار عراق کشیده می شود.» وی پیش بینی کرد: «اگر این طرح به اجرا در آید، امریکا با تصمیمات تأسف آوری در قبال ایران روبه رو خواهد شد.» وی گفت: «این کار درستی نیست زیرا اگر نیروهای ایران به ما حمله کنند ما با یک سلسله تصمیم گیری هایی مواجه خواهیم شد، از جمله اینکه وارد جنگ با ایران شویم و یا در مقابل ایران کوتاه بیاییم که هر دوی این تصمیمات تأسف آور خواهد بود.» وی طرح ریگان برای حفاظت از نفت کش های کویتی را اقدامی علیه ایران توصیف کرد.[٤]
[١] ٢٧. واحد مرکزی خبر صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران، بولتن "رادیوهای بیگانه"، ٢٦/٣/١٣٦٦، رادیو امریکا، ٢٥/٣/١٣٦٦، ص١٢، به نقل از روزنامه واشنگتن پست.
[٢] ٢٨. همان، ص ١٣ و ١٤، رادیو امریکا، ٢٥/٣/١٣٦٦، به نقل از روزنامه نیویورک تایمز.
[٣] ٢٩. Christophe c.joyher, the persoil Golf war: lessons for strategy, low, and D.plamay, U.S.A Green wood Press, ١٩٩٠, P.١٥, ١٩٨٧/٦/١٥.
[٤] ٣٠. روزنامه کیهان، ٢٧/٣/١٣٦٦، ص٢٠، خبرگزاری یونایتدپرس.