در این حال، رادیو بی.بی.سی ضمن یادآوری مخالفت برخی اعضای کنگره امریکا با پافشاری مقامات این کشور برای حضور نظامی در خلیج فارس، درباره سرسختی ریگان برای اجرای طرح اسکورت نفت کش های کویتی می گوید: «کوشش های سازمان ملل به تنهایی برای متوقف کردن جنگ خلیج[فارس]، تا به حال بی نتیجه مانده است. به نظر می رسد، هر حسن نیتی هم که سازمان ملل به خرج دهد، بازهم ریگان به طرف راه حل نظامی همراه با تمام خطرهایی که در بر دارد گام برخواهد داشت.»[١]

١ ٤٨٩

"کریستوفر دیکی" سردبیر مجله "نیوزویک" در قاهره که برای بررسی امکان اسکورت نفت کش های کویتی، به منطقه سفر کرده است، در مقاله ای با نام "جنگ چریکی در آب"، درباره تنگناهای جدید امریکا و توانایی های ایران در جنگ محدود دریایی می نویسد: «با به کارگیری قایق های گشت زنی کوچک و سریع السیر، ایرانیان می توانند سرتاسر خلیج[فارس] را جولانگاه خویش قرارداده و از سکوهای نفتی و جزایر به عنوان پایگاه استفاده نمایند. بر روی صفحات رادار کشتی های تجاری، تشخیص آنها از قایق های ماهی گیری عملاً غیرممکن است. کاپیتان یکی از این کشتی های تجاری می گوید: آنها می توانند حتی در پشت یک چراغ دریایی معمولی پنهان گردند. تجهیزات نظامی این قایق ها، سبک و ممکن است حتی مضحک هم به نظر آید. کاپیتان ها از مشاهده پاسداران انقلاب که توسط "آر.پی.جی٧" به کشتی آنها حمله می کنند، سخن می گویند: یک کشتی باری کوچک به نام "سِدرا شینی" در ماه مارس گذشته (فروردین) پس از آنکه کار خود را در کویت تمام کرده و بازمی گشت، مورد اصابت قرار گرفت و نُه تن از یازده سرنشین آن در خوابگاه هایشان تبدیل به خاکستر شدند. یک کاپیتان دریایی می گوید: قایق های ایرانی خیلی کوچک اند، ولی بسیار، بسیار خطرناک اند.»[٢]

روزنامه "گاردین" نیز دربارة خطراتی که ممکن است نیروهای امریکایی در خلیج فارس با آنها روبه رو شوند، می نویسد: «با افزایش خطرات در خلیج فارس، ناوهای امریکایی مجبور خواهند بود با جوخه های انتحاری ناراضیان عراقی، با جنگ اعصاب مواجه شوند. گمان می رود این عراقی ها به ٥٠ گردان دفاعی خلیج فارس ایران شامل ٢٥ هزار پاسدار انقلاب که اوایل ماه جاری به بندرعباس، واقع در نزدیکی تنگه هرمز اعزام شدند، بپیوندند. صدها قایق کوچک مجهز به مواد منفجره - که به کامیون حامل بمبی که در بیروت مقر تفنگ داران دریایی امریکا را مورد حمله قرار داد، بی شباهت نیستند - خطر جدیدی برای ناوهای امریکایی به وجود می آورند.»

این روزنامه به نقل از ناظران می نویسد: «چنین ناوگان کوچکی که در باتلاق های مرزی با عراق موفق بوده، می تواند در انتخاب راه برای امریکا، اثر قابل ملاحظه ای داشته باشد. گفته می شود این جوخه ها در واقع، نیروی تکمیلی نیروی دریایی بیست هزار نفره ایران است که مجهز به قایق های توپ دار، ناوچه، ناوشکن و کشتی های تدارکاتی بوده و قدرت آتش قابل ملاحظه ای دارد.» گاردین می افزاید: «آمادگی های قبلی ایران برای این عملیات شامل مانورهای دریایی هشت روزه به اسم

[١] ٣٤. مأخذ٨، ص ٢٦، رادیو بی.بی.سی، ١٠/٤/١٣٦٦.

[٢] ٣٥. روزنامه رسالت، ١٠/٤/١٣٦٦، ص ٣.