خبرگزاری جمهوری اسلامی از ارومیه گزارش داد: «طی چند روز گذشته، ٣٢ تن دیگر از فریب خوردگان صدامی در مناطق شیخان، عمادیه، دهک و مرگه سور، تسلیم نیروهای "حزب دمکرات کردستان عراق" شدند و به نهضت مردم شمال کردستان عراق ملحق گردیدند.»[١]

٢ ٤٢١

دربارة آخرین تلاش های سوریه برای محدود کردن اتباع ایرانی که از سردی روابط سیاسی با ایران ناشی شده است، خبرگزاری جمهوری اسلامی گزارش داد: «به دنبال تحولات اخیر که در رسانه های خبری از آن به عنوان سردی مناسبات میان ایران و سوریه یاد می کنند، هم اکنون بعضی از نشانه های این بحران تازه ظاهر شده است. در این باره به دنبال لغو کارت عبور ویژه افراد سپاه توسط سوریه که به توقف رفت و آمد اعضای سپاه از مرز سوریه و لبنان منجر شد، پست های بازرسی سوریه در مرز لبنان طی دو روز گذشته، از رفت و آمد کارمندان ایرانی و خانواده هایشان از طریق مرز زمینی سوریه به لبنان و بالعکس، جلوگیری می کنند. در این راستا، رفت و آمد مأمورین ایرانی از دمشق به بیروت کاملاً متوقف شده است. قبلاً عبور اتومبیل های سفارت ایران که دارای شماره سیاسی است، از سوریه به لبنان مجاز بود.»[٢]

روزنامه "النهار" نیز در سرمقاله ای با اشاره به تماس های جاری میان امریکا و سوریه، نقش سفر اخیر "شاه حسین" به دمشق را در تصمیم گیری نهایی سوریه در این باره مؤثر می داند و می نویسد: «تجدید مناسبات سوریه با امریکا، بدون شک ضربه شدیدی بر هم پیمانی سوریه با ایران خ-واهد زد.»[٣]

النهار می افزاید: «سوریه ربودن فرزند وزیر دفاع لبنان و خبرنگار امریکایی را ضربه ای علیه طرح امنیتی خود تلقی می کند، زیرا ورود نیروهای سوریه به داخل بیروت، هرچند نتوانست باعث آزادی گروگان ها شود، ولی حداقل به متوقف شدن جریان آدم ربایی انجامیده بود. لذا بازگشت مناسبات سوریه و امریکا را می توان آغاز مرحله دور شدن سوریه از ایران توصیف کرد.» این روزنامه ادامه می دهد: «با توجه به حضور سیاسی و نظامی ایران در صحنه لبنان، در صورتی که اختلافی میان سوریه و ایران بروز کند، احتمال آزادی گروگان ها بسیار ضعیف خواهد بود، چرا که مخالفان سوریه با یکدیگر متحد خواهند شد و ایران نیز مشکلات زیادی برای سوریه به وجود خواهد آورد که در آن صورت، این تغییر استراتژی برای سوریه گران تمام خواهد شد.»[٤]

النهار در پایان مقاله خود، نتیجه گیری کرده است: «سوریه، قبل از اطمینان یافتن از موضع مشترک امریکا و شوروی در رابطه با مسائل ذیل، اقدام به چنین حرکتی نخواهد کرد:

١- تلاش دو ابرقدرت برای پایان دادن به جنگ ایران و عراق از طریق نزدیک شدن سوریه به عراق. ٢- مهار جنبش های اصولی و تندرو اسلامی که شوروی را نگران و منافع امریکا را نیز تهدید می کند. ٣- تأکید کنفرانس بین المللی صلح در منطقه خاورمیانه. ٤- پشتیبانی و تلاش در مورد بحران لبنان، مشروط بر حفظ استقلال و تمامیت ارضی آن کشور.»[٥]

[١] ٣٠. روزنامه اطلاعات، ٧/٤/١٣٦٦، به نقل از خبرگزاری جمهوری اسلامی - ارومیه.

[٢] ٣١. مأخذ٣، ص ٣١، بیروت - خبرگزاری جمهوری اسلامی، ٧/٤/١٣٦٦.

[٣] ٣٢. مأخذ٣، صص ٣٣ و ٣٤، بیروت - خبرگزاری جمهوری اسلامی، ٧/٤/١٣٦٦.

[٤] ٣٣. مأخذ٣، ص ٣٣ و ٣٤، بیروت - خبرگزاری جمهوری اسلامی، ٧/٤/١٣٦٦؛ و - واحد اطلاعات سپاه پاسداران، "گزارش روزانه"، شماره ٢٤٢، ١٣/٤/١٣٦٦، ص٦.

[٥] ٣٤. مأخذ٣، ص ٣٣ و ٣٤، بیروت - خبرگزاری جمهوری اسلامی، ٧/٤/١٣٦٦.