در ادامه عملیات نصر٥ - همان طور که در روزشمار قبل درج شد - رزمندگان لشکر٨ نجف قبل از روشنایی هوا به اهداف خود دست یافتند و در پی آن اقدامات مهندسی شروع شد. از اوایل صبح امروز دشمن با تمرکز آتش خمپاره روی نیروهای خودی مستقر در یال ارتباطی و ارتفاع فرفری سعی داشت خود را از یال صخره ای بالا بکشد و این در حالی بود که تمام تلاش های دشمن زیر دید نیروهای خودی انجام می گرفت. احمد کاظمی فرمانده لشکر٨ نجف با مشاهده این وضع، خود، دیده بانی و هدایت آتش خمپاره ها را در دست گرفت. با هدایت آتش روی تپه جنگلی و تخته سنگی کله قندی و بهره گیری از تیر مستقیم تانک روی مواضع و نفرات نیروهای مهاجم، مقداری از تحرک دشمن کاسته شد. از سوی دیگر، نیروهای مهندسی جهاد احداث جاده به نوک ارتفاع کله قندی را ادامه دادند. پس از این مراحل با وارد شدن چند تانک لشکر٢٧ حضرت رسول(ص) و تیراندازی آنها به سمت دشمن، فعالیت های نیروهای مهاجم کلاً فروکش کرد.[١]

٢ ٣٣٥

امروز خبرنگاران از منطقه عملیاتی نصر٥ بازدید کردند. خبرنگار خبرگزاری جمهوری اسلامی از مشاهدات خود چنین گزارش داده است: «از فراز بلندترین قله های آزاد شده در منطقه، با چشم غیرمسلح می توان قلعه دیزه را مشاهده کرد و چند رودخانه کوچک که تأمین کننده آب حوضچه "سد دوکان" می باشد نمایان است. رژیم عراق به منظور جلوگیری از نفوذ رزمندگان اسلام به این ارتفاعات حساس که به واسطه داشتن شیارهایی، معابر عوامل گروهک های ضد انقلاب را تشکیل می داد، موانع ایذایی مختلف تعبیه کرده بود. در این موانع ایذایی، علاوه بر بهره گیری از موانع طبیعی، دشمن با ایجاد میادین متعدد مین، سنگرهای کمین، کانال های مختلف و تعبیه سیم های خاردار حلقوی، خطوط دفاعی خود را محافظت می کرد. خط پدافندی مزدوران بعثی از یک رشته سنگرهای اجتماعی و انفرادی که به وسیله کانال هایی که آنها را به هم مرتبط می سازد، تشکیل می شود. این کانال ها که در بلندترین نقطه ارتفاعات احداث شده، بین ٧٥ تا ١٠٠ سانتی متر عمق دارند. در خطوط پدافندی سپاهیان

[١] ١. سند شماره٤٣٣ مرکز مطالعات و تحقیقات جنگ : گزارش راوی لشکر٨ نجف در عملیات نصر٥، علی ایزدی، صص٧٠ تا ٧٥.