«كنز المغرمين فى الحروف و الاوفاق لقطب الدّين عبد الحق بن ابراهيم ابن محمّد الشهير بابن سبعين الاندلسى المرسى المتوفّى ٦٦٩ تسع و ستّين و ستمائة اوّله الحمد للّه الذى خلق الانسان: ذيل دوم ص ٣٨٧».

در چاپ واضح و روشن مغرمين بغين نقطه دار و راء بى‌نقطه نوشته و قبل از آن كنز المعانى و بعد از آن كنز المفاوض را آورده، و چون در اسامى كتب بپيروى از اصل كشف الظّنون ترتيب حروف تهجّى را رعايت مى‌كرده، محتمل است كه خود مؤلّف ذيل صحيح آن را مغرمين باغين معجمه ميدانسته، يا اشتباه از مصحّح باشد كه حرف بعد از ميم ما بين (ع- ف) معانى و مفاوض را حتما (غ) توهّم كرده، و حال آنكه ممكن است مؤلّف دو كتاب را از حروف (ع) پشت سر هم آورده و از حرف (غ) در اين موضع نام كتابى را اصلا سراغ نداشته و ذكر نكرده باشد.

على اىّ حال صورت طبع شده مغرمين است بغين معجمه كه با موازين ادبى در اين مورد معنى مناسبى ندارد- و اين مطلب را در ضمن وجوه محتمله نام كنوز المعزّمين عنقريب توضيح خواهيم داد.

زنهار كسى توهّم نكند كه كنز المغرمين ذيل كشف الظنون با كنوز المعزّمين ما، در اصل يكى و مؤلّفش قطب الدّين عبد الحق اندلسى باشد نه شيخ رئيس ابو على سينا!- چه اوّلا نام دو كتاب با يكديگر فرق دارد و احتمال تحريف كنز و كنوز بدون دليل حدسى نامعقولست- ثانيا علم حروف و اوفاق كه موضوع آن كتابست با رقيه و طلسمات و نيرنجات موضوع كنوز المعزّمين بسيار تفاوت دارد، و در اين كتاب از حروف و اوفاق مصطلح حرفى نيست- ثالثا خوشبختانه مؤلّف ذيل اوّل كتاب را نقل كرده‌