مرزهاى اعجاز (فارسي) - خوئی، سيد ابوالقاسم - الصفحة ١٩٤ - نخستين دليل منكران معجزه
اختيار پيامبران گذاردهايم براى پيامبر اسلام صلى اللّه عليه و آله و سلم نفرستاديم.
اين احتمال نيز بسان احتمال گذشته بىپايه است زيرا در اثبات راستگويى
پيامبرى،يك آيت و يك معجزه كافى است و نيازى به آوردن مجموع معجزهها نيست و
مردم نيز هرگز چنين انتظارى از پيامبر اسلام نداشتند.
ج:احتمال سوم آن است كه در آغاز بحث بيان كرديم و خلاصهء آن اين است كه دسته خاصى[١]از
معجزهها ممنوع بوده و خدا آنها را نفرستاده،نه اين كه هيچ نوع معجزهاى
در اختيار پيامبر اسلام صلى اللّه عليه و آله و سلم نگذارده است.
(١)-٢.اگر راستى تكذيب مردم سبب آن است كه خدا هيچ نوع معجزهاى را در
اختيار پيامبر خود نگذارد(احتمال اوّل)پس به خاطر همين تكذيب نبايد قرآن را
نيز بفرستد،زيرا قرآن بزرگترين معجزهاى است كه تا كنون از طرف خدا
فرستاده شده است،و هرگز وجهى براى تبعيض و اين كه تكذيب مانع از ارسال برخى
از معجزهها(غير قرآن) باشد و مانع برخى ديگر نباشد؛نيست.
(٢)-ما در گذشته ثابت نموديم كه قرآن بزرگترين معجزهء پيغمبر
[١].در بحثهاى آينده دربارهء مشخصات معجزههاى ممنوعه سخن خواهيم گفت،و خلاصه اين است كه هر معجزهاى كه مستقيما عذاب باشد و يا تكذيب آن موجب نزول بلا گردد يك چنين معجزه هر چه هم مردم بخواهند و درخواست كنند فرستاده نخواهد شد.مترجم.