مرزهاى اعجاز (فارسي) - خوئی، سيد ابوالقاسم - الصفحة ٥٦ - امتياز ديگر قرآن

اين خصوصيات در معجزات پيامبران گذشته نبود.[١]زيرا قرآن همان راهنماى بزرگى است كه عرب ستمگر و سركش و آلوده به صفات زشت را به سوى تقوا و عدالت و پاكى هدايت نمود.
(١)-و در مدت كوتاهى از اين ملت بت‌پرست و جاهل،كه به جاى تحصيل علم و دانش و تهذيب نفس،به نبردهاى داخلى و تفاخرهاى جاهلى مى‌پرداختند،ملتى ساخت كه از نظر معارف و فرهنگ و تاريخ و اخلاق اجتماعى و فردى داراى عظمت خاصى شدند.
هر كس تاريخ اسلام را مورد بررسى قرار دهد و در زندگى ياران رسول خدا صلى اللّه عليه و آله و سلم كه در برابر او شربت شهادت نوشيدند،دقت كافى به عمل بياورد،اهميت نفوذ تعليمات قرآن در دل‌ها،و عظمت تأثير آن را در تربيت آنان،به خوبى مشاهده مى‌نمايد،زيرا همين قرآن بود كه آنان را از پست‌ترين عادات جاهلى،به بالاترين مرحله دانش و كمال رسانيد و آن چنان آنها را در راه دين و احياى شريعت فداكار ساخت‌

---

[١].مثلا عصاى موسى عليه السّلام و يد بيضا و شفا بخشيدن حضرت مسيح عليه السّلام يك جنبه بيش نداشت و فقط برهان محكم براى راستگويى آنان بود،ديگر امت را به سوى فضايل و اخلاق،معارف و عقايد،به سوى واجبات و فرايض رهنمون نبود،ولى معجزه جاودان پيامبر(قرآن)از آنجا كه از سنخ كلام و بيان است گذشته از اين كه گواه بر راستگويى او است،بزرگ‌ترين راهنماى امت به معارف و اخلاق و احكام به شمار مى‌آيد.مترجم‌