مرزهاى اعجاز (فارسي) - خوئی، سيد ابوالقاسم - الصفحة ١٦٧ - پندارهاى بىاساس پيرامون اعجاز قرآن

است قرآن در زمان خود پيامبر گردآورى شده است كاملا مخالف و معارض مى‌باشد،بلكه گروهى از ياران پيامبر حافظ قرآن بودند،و گروه بى‌شمارى برخى از سوره‌ها و يا قسمتى از اجزاى قرآن را حفظ داشتند،و شماره دسته دوم را جز خدا كسى نمى‌داند.
از اينها كه بگذريم،يك محاسبه ساده گواهى مى‌دهد كه آن دسته از احاديثى كه ايراد كننده به آن استدلال مى‌كند كاملا دروغ و بى‌اساس است،زيرا قرآن در عصر رسالت بزرگ‌ترين وسيلهء هدايت، و يگانه عاملى بود كه مسلمانان را از تيرگى‌هاى بدبختى و جهالت به روشنى سعادت و دانش درآورد.و مسلمانان از هر نوع كوشش در طريق حفظ و تلاوت آن فروگذار نمى‌كردند.توجه آنان به قرآن به حدى رسيده بود كه شب و روز آن را تلاوت كرده و به حفظ و اهتمام به آن مباهات مى‌كردند و به سوره‌ها و آيات آن تبرك مى‌جستند و پيامبر نيز آنان را به اين كار تحريك و تشويق مى‌نمود.آيا پس از اين همه دقت و توجه احتمال مى‌دهيد كه در تشخيص برخى از آيات دچار شك و ترديد شوند؟و براى رفع ترديد خود به گواهى دو نفر نيازمند گردند؟ما در بحث جمع قرآن ثابت كرده‌ايم كه قرآن در زمان خود پيامبر گردآورى شده است.غ (١)-
٩.اسلوب قرآن با روش بليغان،متفاوت است‌
روش قرآن در نقل مطالب با روش بلغاى معروف كاملا فرق‌