مرزهاى اعجاز (فارسي) - خوئی، سيد ابوالقاسم - الصفحة ١٣٦ - قرآن و كرويت زمين

(١)-برخى از مفسران مانند قرطبى و غير او-مشرق‌ها و مغرب‌ها را حمل بر اختلاف نقطه‌هاى طلوع و غروب آفتاب به اختلاف ايام سال كرده‌اند(زيرا مى‌دانيم خورشيد هر روز محاذى يكى از مدارات زمين قرار مى‌گيرد و مدار طلوع آفتاب در هر روز غير از روز ديگر است و در آغاز تابستان تا مدار رأس السرطان پيش مى‌رود و در آغاز زمستان تا مدار رأس الجدى...)ولى اين معنى خالى از تكلف نيست،زيرا خورشيد هرگز،نقاط مختلف معينى براى طلوع و غروب ندارد كه به آن سوگند ياد شود،بلكه به اختلاف اراضى تفاوت مى‌نمايد(يعنى:حتى در يك روز معين از سال نقطهء طلوع خورشيد يك نقطهء معين و مشخصى نيست).
(٢)-از رواياتى كه از پيشوايان معصوم رسيده است،به خوبى مى‌توان كروى بودن زمين را استفاده كرد از آن جمله روايتى است كه از حضرت صادق عليه السّلام به مضمون زير نقل شده است:
(٣)-امام صادق عليه السّلام فرمود:در يكى از سفرها مردى با من همسفر گرديد،او مقيد بود كه نماز مغرب را در تاريكى شب و نماز صبح را در تاريكى محض(آخر شب)بخواند،امّا من بر خلاف او بودم،هر موقع آفتاب غروب مى‌كرد نماز مغرب را خوانده و هر موقع فجر طلوع مى‌نمود نماز صبح را بجا مى‌آوردم او از من درخواست كرد كه من نيز مانند او رفتار كنم و عمل خود را چنين توجيه مى‌كرد:آفتاب پيش از