مرزهاى اعجاز (فارسي) - خوئی، سيد ابوالقاسم - الصفحة ١٢٠ - قرآن و مسئلهء خبر از غيب

نازل گرديده است.(١)-محدثان شأن نزول آن را از«انس بن مالك»چنين نقل مى‌كنند:
گروهى از مردم مكه هر موقع چشمشان در كوچه و بازار به پيامبر مى‌افتاد،به طعن و بدگويى مى‌پرداختند و مى‌گفتند:اين مرد مدعى است كه من پيامبرم و فرشتهء وحى بر من نازل مى‌گردد و اين آيه به منظور پاسخ به بدگويى آنان نازل شده است.و از پيروزى و گسترش آيين او،و نصرت‌هايى كه از ناحيه خدا متوجه او خواهد شد و ذلت و خوارى كه نصيب دشمنان او خواهد گرديد،پرده برداشت و يك آيندهء قطعى پيشگويى داد.[١]
قرآن وقتى اين خبر را منتشر ساخت كه هرگز كسى باور نمى‌كرد روزى فرا برسد كه قريش شوكت و قدرت خود را از دست بدهند و پيامبر بر آنها پيروز گردد.
(٢)-و مانند آيه پيشين است آيه زير:
٣. { هُو الّذِي أرْسل رسُولهُ بِالْهُدى‌ و دِينِ الْحقِّ لِيُظْهِرهُ على الدِّينِ كُلِّهِ و لوْ كرِه الْمُشْرِكُون } .[٢]
«او كسى است كه پيامبر خود را با هدايت و آيين حق فرستاد،تا آن را بر تمام آيين‌هاى جهان پيروز گرداند،گرچه مشركان آن را خوش نداشته باشند».