مرزهاى اعجاز (فارسي) - خوئی، سيد ابوالقاسم - الصفحة ١٩٧ - نخستين دليل منكران معجزه

همراه پيامبران بفرستد كه گواه راستگويى آنان باشند و امّا زايد بر آن، هرگز لطف و حكمت لزوم آن را ايجاب نمى‌كنند،خواه پيش از درخواست آنان باشد و يا پس از درخواست آنان.
آرى هر گاه مصالح ايجاد كند،محال نيست كه خداوند براى بار دوم و سوم حجت را با فرستادن معجزه‌هاى تازه تمام كند و با پيشنهاد متقاضيان موافقت نمايد.
از اين بيان روشن گرديد كه معجزه‌هاى ممنوعه كه صريح آيه است،كه خدا آنها را نخواهد فرستاد مربوط به صورتى است كه حجت براى مردم تمام شده باشد و آنان تقاضاى معجزه‌هاى ديگرى را بكنند.
(١)-اكنون اين سؤال پيش مى‌آيد كه چرا صدور چنين معجزه‌هايى ممنوع اعلام شده است؟!و چه مى‌شد اگر خدا معجزه‌هاى مورد علاقهء آنها را مى‌فرستاد؟!
پاسخ اجمالى آن اين است كه:اگر پيامبر معجزه مورد درخواست آنان را مى‌آورد و آنان به تكذيب آن برمى‌خاستند؛عذاب الهى آنها را فرا مى‌گرفت و چون خدا به پيامبر خود وعدهء قطعى داده است كه تا او در ميان آنها است براى امت او عذاب نفرستد،از اين جهت با پيشنهاد مشركان موافقت به عمل نيامد.
توضيح اين كه:معجزه‌اى كه از طرف خدا ارسال مى‌شود اگر