مرزهاى اعجاز (فارسي) - خوئی، سيد ابوالقاسم - الصفحة ١٥٧ - پندارهاى بىاساس پيرامون اعجاز قرآن

ناحيه خدا است امكان پذير نيست،و نتيجه اين مى‌شود كه فعل انسان از يك جهت به خود او مستند است و از جهت ديگر به خدا استناد دارد و آياتى كه درباره بيان ارتباط افعال بشر وارد شده،همگى ناظر به اين حقيقت هستند و مى‌رسانند كه آزادى در كار،مانع از نفوذ و دخالت قدرت خدا در كار او نيست.
اين همان نظريه«أمر بين الأمرين»است كه ميان دانشمندان شيعه معروف مى‌باشد.آنان روى براهين روشن علمى تشخيص داده‌اند كه نظريه‌هاى«جبر»و«تفويض»بيراهه‌اى بيش نيستند و هرگز با حقيقت وفق نمى‌دهند و حق با آنان است كه فعل انسان به هر دو (بشر و خدا)منسوب مى‌باشد.
(١)-براى نزديك ساختن اين نظريه به ذهن خوانندهء گرامى،كه دانشمندان شيعه آن را از قرآن و احاديث پيشوايان دين استفاده كرده‌اند،مثال زير را مى‌آوريم:
(٢)-فرض كنيد انسانى است كه بيمارى فلج،دست او را از كار انداخته،ديگر قادر نيست دست خود را از روى اراده،حركت دهد.
امّا پزشك مى‌تواند به وسيلهء نيروى برق به طور موقت حركت ارادى در آن ايجاد نمايد به طورى كه هر موقع نيروى برق را به دست او وصل كند شخص مى‌تواند دست خود را به هر سو كه بخواهد حركت داده و هر چه مى‌خواهد انجام دهد و موقعى كه نيروى برق قطع مى‌گردد دست او به حالت نخست باز گشته و از حركت باز مى‌ماند،حالا