احكام حج - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٣٥ - حرم امن خدا

و حتّى‌ جبّاران و خودكامگان در مى‌يابند كه اعتراض به اين خانه، يا بازداشتن مردم از رسيدن بدان موجب تعجيل عذاب برايشان خواهد شد، چنان كه خداوند با اصحاب فيل چنين كرد و بر ايشان طير ابابيل فروفرستاد كه آنها را همچون كاه خورده شده قرار داد.

٤- خداوند همه چيز از پرندگان و وحوش گرفته تا گياهان را در اطراف اين خانه امن قرار داده است. خداوند مى‌فرمايد:

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تُحِلُّوا شَعَائِرَ اللَّهِ وَلَا الشَّهْرَ الْحَرَامَ وَلَا الْهَدْىَ وَلَا الْقَلَائِدَ وَلَا آمِّينَ الْبَيْتَ الْحَرَامَ يَبْتَغُونَ فَضْلًا مِن رَبِّهِمْ وَرِضْوَاناً وَإِذَا حَلَلْتُمْ فَاصْطَادُوا وَلا يَجْرِمَنَّكُمْ شَنَآنُ قَوْمٍ أَن صَدُّوكُمْ عَنِ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ أَن تَعْتَدُوا وَتَعَاوَنُوا عَلَى الْبِرِّ وَالتَّقْوَى‌ وَلَا تَعَاوَنُوا عَلَى الْإِثْمِ وَالْعُدْوَانِ وَاتَّقُوا اللَّهَ إِنَّ اللَّهَ شَدِيدُ الْعِقَابِ‌ [١]

«اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد، حرمت شعائر الهى، و ماههاى حرام، و قربانيهاى بى‌نشان و نشان‌دار، و زائران بيت‌الحرام را كه از پروردگارشان جوياى گشايش معاش و خشنودى او هستند، نگه داريد، و چون از حال احرام بيرون آمديد مى‌توانيد به شكار بپردازيد، و خصومت با مردمى كه شما را از مسجد الحرام بازداشتند، بر آنتان ندارد كه تجاوز كارى كنيد، و در نيكى و پارسايى همكارى كنيد، نه در گناه و ستم‌كارى، و از خدا پروا كنيد كه خداوند سخت كيفر است.»

پس هركه آهنگ خانه خدا كند، بس گرامى باشد كه او نيز بايد به سهم خود به مردم احترام گذارد، و از هنگامى كه احرام بر تن مى‌كند، و بر سرزمين حجاز گام مى‌نهند، آنجا كه بيت‌اللَّه الحرام است، ديگر از اين زمين شكار نكند. از آن‌جا كه برخى از مردم با خود چهارپايانى را براى هَدى «قربانى» مى‌آورند، لذا هيچ‌كس حقّ ندارد متعرّض اين شعائر گردد.