احكام حج - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٥٠ - مناسك حجّ
الدُّنْيَا حَسَنَةً وَفِي الْآخِرَةِ حَسَنَةً وَقِنَا عَذَابَ النَّارِ [١]
«چون مناسكتان را به جاى آورديد همچنان كه پدران خويش را ياد مىكرديد- حتّى بيشتر از آن- خداى را ياد كنيد. برخى از مردم مىگويند: اى پروردگار ما! ما را در دنيا چيزى بخش، اينان را در آخرت نصيبى نيست، و برخى از آنها مىگويند:
پروردگارا در دنيا و آخرت به ما نيكى عطا كن و ما را از عذاب آتش دور گردان.»
٦- سپس حاجى در ايام تشريق (يازدهم و دوازدهم) در منى خدايش را به ياد مىآورد، پس از آن كه در مكّه و در روز عيد خانه خدا را طواف مىكند.
كسانى هستند كه تا روز سيزدهم در منى باقى مىمانند، و ايشان همان كسانى هستند كه در احرام خود از شكار و زن روى برنتافته. خداوند مىفرمايد:
وَاذْكُرُوا اللَّهَ فِي أَيَّامٍ مَعْدُودَاتٍ فَمَن تَعَجَّلَ فِي يَوْمَيْنِ فَلَا إِثْمَ عَلَيْهِ وَمَن تَأَخَّرَ فَلَا إِثْمَ عَلَيهْ لِمَنِ اتَّقَى وَاتَّقُوا اللَّهَ وَاعْلَمُوا أَنَّكُمْ إِلَيْهِ تُحْشَرُونَ [٢]
«و خدا را در روزهاى معيّنى ياد كنيد، وهر كس شتاب كند، و (ذكر خدا را در دو روز انجام دهد)، گناهى بر او نيست؛ و هركه تأخير كند (و سه روز انجام دهد نيز) گناهى بر او نيست؛ براى كسى كه تقوى پيشه كند. از خدا بپرهيزيد؛ و بدانيد شما به سوى او محشور خواهيد شد.»
پس از بجاآوردن اعمال منى، گناهى بر حاجى نيست خواه در رفتن از منى در روز دوازدهم شتاب كند، يا تا روز سيزدهم باقى بماند ولى كسيكه از شكار و زن روى برنتافته در سيزدهم از منى مىرود تا خداوند گناهان او را
[١] - همان، آيات ٢٠٠- ٢٠١.
[٢] - سوره بقره، آيه ٢٠٣.