احكام حج - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٢٤٨

زبان من جارى كند، همه اينها را مبدّل كن به اين كه زبان من به ذكر حمد و ثناى تو غرق شدن در تعريف و تمجيد ذات مقدّس تو وشكر نعمتهاى تو و اعتراف به احسان و كرم تو و شمردن نعمتهاى بى‌شمار تو باز شود.

خداوندا! بر محمّد و آلش درود بفرست و مرا از ظلم و ستم ديگران حفظ كن، چون تو قادرى كه ستم ديگران را از من باز دارى، و نگذار من هم به ديگران ستم كنم چون تو مى‌توانى با قدرت كامله‌ات مرا از ستمكارى باز دارى.

خداوندا! چون تنها تو قادر و توانا به هدايت من هستى پس مرا از گمراهى و ضلالت باز دار، وچون رزق و روزى من در نزد توست پس مرا به فقر و مسكنت گرفتار نفرما، وچون همه دارايى من از توست پس كرم كن تا من در اثر زيادى ثروت و دارايى طغيان نكنم.

خداوندا! من اكنون به سوى مغفرت تو آمده‌ام، و عزم درگاه عفو تو كرده‌ام، و مشتاقانه به در كرم و گذشت تو شتافته‌ام. چون من به فضل و كرم تو اعتماد كرده، به درگاهت چيزى ندارم كه سبب مغفرت تو گردد، و در نامه اعمال من هم چيزى نيست كه به خاطر آن مستحقّ بخشايش تو بشوم، بنابراين پس از آنكه من همه كارهاى خود را سنجيدم ديدم جز فضل و احسان تو هيچ چيز سبب نجات من نمى‌شود. پس بر محمّد و آلش درود بفرست و بر من هم تفضّل و احسان كن تا زبانم به هدايت تو باز شود، تقوى و پرهيز كارى را به من الهام فرما، ومرا در انجام كارهاى نيك و پاكيزه موفق بدار، و به كارهايى كه خشنودى و رضايت تو در آنهاست بگمار.

خداوندا! از تو مسئلت مى‌كنم كه مرا به نيكوترين راه كه طريق راستى و عدالت است هدايت فرما.

خداوندا! بر محمّد و آلش درود بفرست و مرا از نعمت اقتصاد و ميانه روى در زندگى بهره‌مند ساز، و مرا از اهل صواب و صلاح و از زمره راهنمايان طريق هدايت و رشد محسوب فرما، و جزو بندگان شايسته خود قرار بده، و نجات در روز قيامت را به من نصيب كن، و در راه دين حقّت (اسلام) مرا از فريب شيطان سلامت بدار.