احكام حج - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٢٤٧
هميشه سخن حق را بگويم اگرچه آن سخن سخت و مشكل باشد و مردم آن را نپذيرند.
خداوندا! نفسم را چنان كن كه كارهاى خير خود را اگرچه زياده باشد اندك و ناچيز بدانم. از گفتن سخنان شرمآور و انجام فعلهاى شرمآور مرا باز دار، و آنها را اگرچه خيلى كوچك هم باشند در نظرم بزرگ جلوه بده.
خداوندا!، با ادامه در عبادت و بندگيت همه اين اوصاف نيك را كه از تو طلب كردهام در من كامل گردان، و به من توفيق بده كه هميشه با جماعت مسلمين باشم، واز اهل بدعت ومدّعيان باطل و رياكار دورى جويم.
خداوندا! بر محمّد و آلش درود بفرست و به من عنايت فرما وقتى كه به مرحله پيرى و ناتوانى از كار رسيدم روزى مرا از خوان كرمت وسيعتر گردان، و هنگامى كه وارد رنج و مشقّت مىشوم مرا نيرومند كن تا در مقابل آنها استقامت ورزم، و مرا به مسامحه در عبادت و بندگيت مبتلا نگردان. مرا در شناسايى راه واقعى تو نابينا نكن، كه كارى را انجام بدهم تا در معرض خلاف تو قرار بگيرم.
خداوندا! هرگز مرا با كسانى كه در اثر گناه و عدم اعتقاد از تو دور شدهاند دمساز نساز، و از كسانى كه هميشه به درگاه تو رو مىآورند مرا جدا ننما.
خداوندا! به من توفيق بده كه هنگام ضرورت فقط به تو رو آورم، و وقت حاجت تنها از تو حاجت بخواهم، و هنگام فقر و مسكنت به درگاه تو تضرّع و زارى كنم.
خداوندا! مرا به هنگام ضرورت با يارى خواستن از غير ذات احديت تو آزمايش نفرما و به من عنايت كن تا هنگام فقر و مسكنت فقط به درگاه تو خضوع و تضرّع كنم، و يا هنگام ترس و فزع تنها در نزد تو ناله و زارى كنم، چون اين كارها مرا مستوجب قهر و اعراض تو از من و محروم شدن از لطف و احسانت مىسازد، اى رحم كنندهترين رحم كنندگان.
خداوندا! آنچه كه شيطان از آرزوها و حسادتها به قلب من الهام مىكند تو با لطف واحسانت آنها را به يادآورى عظمتت، و تفكّر در قدرت و حكمتت، و تدبّر در محو دشمنانت مبدّل كن. وآنچه را كه شيطان مىخواهد از فحش و سخنان لغو و بدگويى و ريختن آبروى ديگران و يا اداى شهادت باطل و غيبت از مؤمن غايب و يا بدگويى به مؤمن حاضر به