احكام حج - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٢٢٤ - زيارت پيامبر و اهل بيت او

[١] - «گواهم كه نيست معبود حقّى جز خداى يگانه و بى‌شريك، و گواهم كه محمّد بنده و رسول اوست، و گواهم كه تو رسول خدايى، و تو محمّد بن عبداللَّه هستى، و گواهم كه تو تبليغ كردى رسالتهاى پروردگارت را، و نصيحت كردى براى امّتت، و جهاد كردى در راه خدا، و پرستيدى خدا را تا رسيدى به يقين از روى حكمت و پند نيك، و ادا كردى آنچه را بر توست از حقّ، و تو مهربانى بر مؤمنين و سخت‌گير بر كافران، برساند خدا ترا به برتر شرافت مقام مكرّمان، حمد خدا را كه ما را به وسيله تو از شرك و گمراهى نجات داد، خدايا مقرّر كن صلوات تو و صلوات فرشتگان مقرّب و پيغمبران مرسلت را و بندگان نيك را و اهل آسمانها و زمينها و هر كه تسبيح تو كند، اى پرودگار جهانيان از اوّلين و آخرين، بر محمّد بنده و رسولت وپيغمبرت و امينت و همرازت ودوستت و برگزيده‌ات و مخصوصت و ويژه‌ات و بهتر خلقت، خدايا بده به او درجه بلند، و بياور برايش وسيله از بهشت، و برانگيزش به مقام پسنديده‌اى كه رشك برند به او اوّلين و آخرين، خدايا تو گفتى كه اگر وقتى ستم مى‌كردند مى‌آمدند نزد تو آمرزش مى‌خواستند از خدا، و طلب آمرزش مى‌كرد براى آنها رسول، و مى‌فهميدند كه خدا بسيار توبه‌پذير و مهربان است، و من نزد پيامبرت آمدم آمرزش جو و توبه كار از گناهانم، ومن به وسيله تو روى آوردم به خدا پروردگارم و پروردگارت تا بيامرزد گناهان مرا.»