احكام حج - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ١٦٤ - تفصيل احكام
لِتُفَرِّغَ نَفْسَكَ لِلدُّعاءِ، فَإِنَّهُ يَوْمُ دُعَاءٍ وَمَسْأَلَةٍ» [١]
. «پس چون به عرفات رسيدى خيمهات را در نمره بر پا كن،... و چون در روز عرفه خورشيد زوال كرد، غسل كن و با يك اذان و دو اقامه نماز ظهر و عصر بگزار و اين دو نماز را با هم مىخوانى تا وقت آن را بيابى كه به دعا بپردازى، زيرا كه اين روز، روز دعا و درخواست است.»
٢- محمّد بن على بن الحسين مىگويد:
«رُوِيَ أَنَّ مِنْ أَعْظَمِ النَّاسِ ذَنْباً مَنْ وَقَفَ بِعَرَفَاتٍ ثُمَّ ظَنَّ أَنَّ اللَّهَ لَمْ يَغْفِرَ لَهُ» [٢].
«روايت شده است كه گناهكارترين مردم كسى است كه در عرفات وقوف كند و گمان برد كه خدا او را نبخشيده است.»
٣- از عمر بن اذينه به نقل از ابو عبداللَّه عليه السلام در حديثى آمده است كه گفت: از حضرت عليه السلام پيرامون معنى حجّ اكبر سؤال كردم. پس حضرت فرمود:
«الْحَجُّ الْأَكْبَرُ: الْمَوْقِفُ بِعَرَفَةٍ وَرَمِيُ الْجِمَارِ...» [٣].
«حجّ اكبر همان وقوف عرفه و رمى جمره است.»
تفصيل احكام:
وقوف در عرفات [٤] دومين واجب از واجبات حجّ تمتّع است و آن ركنى
[١] - وسائل الشيعه، ج ١٠، ابواب احرام الحجّ والوقوف بعرفة، ص ٩، باب ٩، حديث ١.
[٢] - همان، ص ٢٢، باب ١٨، حديث ٢.
[٣] - همان، ص ٢٥، باب ١٩، حديث ٩.
[٤] - عرفات مكانى است در نزديكى «جبل الرحمه» كه در جنوب شرق مكّه مكرّمه و در فاصله ٢٢ كيلومترىآن قرار دارد با مساحت تقريبى ١٢ كيلومتر طول و هشت كيلومتر عرض كه حد و مرزهاى آن چنين است: ثويّه، عرنه، نمره، ذى المجاز و مأزمين كه تنگه ميانه عرفات ومزدلفه است. نگاه كنيد به نقشه شماره ٣ (به نقل همراه با تصرّف از «تاريخ و آثار اسلامى مكّه و مدينه، ص ١٣٩».